Z listów Charona

[Robert_Siudak]

- Czy wszystko, tego nie wiem Heraklicie,
ale ludzie to płyną, oj płyną tuzinami.
W zamszowych półbutach, lśniących lakierkach,
W trupięgach i chińskich gumiakach
Stoją na brzegu z ciepłym jeszcze językiem.
W spoconych rękach, sakwach, łatanych kieszeniach
Trzymają zimne obole, dolary, jeny lub peso.
Pod paznokciami brud, jedyny znak szczególny
Który dopłynie na drugi brzeg Styksu, przetrwa nurty Lete.

A jednak rzeki są ludziom potrzebne
I śliskie brzegi czekające na stopy śmiałków,
Tych, dożywotnio topiących zdarte podeszwy i wypadłe włosy,
Jak i tamtych, pływających już poza piątą boją zmysłów.

[Anna_Para]

Doskonały wiersz. Dlaczego nikt jeszcze nie pochwalił??? Chwalę. A, zmieniłabym "boję", ale nie wiem, dlaczego! "poza płynną granicę" - bym dała, ale to Twój, możesz nie poprawiać! Cieplutko, bo wiersz naprawdę dobry! Para:)

[Robert_Siudak]

Bardzo dziękuję za wizytę i konstruktywny komentarz :) wlaśnie co do zakończenia mam najwięcej objekcji i zastanawiam się co tam jeszcze pogmerać, dzięki za podpowiedzi.
Pozdrawiam serdecznie R.

[Anna_Para]

No i "boje" zostały!!!! Trudno! Uparciuch jesteś! Ja także, więc rozumiem:) Para

[Robert_Siudak]

Hm , może coś w ten deseń ;)

[Anna_Para]

No, lepiej:) Ale "boja" i tak została. Wiedziałam :) Ok, cieplutko, Para:)

[Robert_Siudak]

to teraz jest boją :P
Pozdrawiam deszczowo - pada :(