skrzydła

[demira]

Ciemna noc idę opuszczonym parkiem
Szepty za mną kroczą tuląc się nad moim karkiem
Nóż mam w jednej dłoni w drugiej trzymam line ciężką
Jeden koniec już zawieszam nad gałęzią wielką
Piękna żyła na mej szyi kusi ostrze srebrne
Przed oczami widzę tylko same drogi kręte
Ciemny tunel z upiorami bez światła na końcu
A ty pytasz mnie co było kiedyś na początku?
Nic nie było nic nie będzie
Każdy myśli o popędzie
Piekło mam na ziemi wiec po co mi umierać
Wole czarne skrzydła do słoika zbierać
I jak już zdobędę tych słoików wiele
To zbuduje skrzydła w moim ludzkim ciele
I odlecę gdzieś w przestworza
gdzieś gdzie księżyc się nie chowa
Tam jak w raju z ludźmi nocy się wychowam
I od brudnych serc na zawsze się schowam
Byś mnie nie odnalazł aż do końca świata twego
Mój bez ciebie zamienia się już w coś pięknego
Blizny,szramy,krew i blizny
Won do piekła przez krzywizny
Umysł wasz już płata figle
Nie wiem jak ludzkość ale ja tego nie dźwignę

[emila xD]

Świetne rymy . ;) wiersz też bardzo interesujący.
Pozdrawiam.

[Ela_Ale]

Bardzo proszę o poprawienie błędów ortograficznych, uzupełnienie znaków diakrytycznych, usunięcie bałaganu - wtedy tekst będzie może czytelny. Pozdrawiam E.

[demira]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dla okreslonych ludzi "balagan" nigdy nie jest przeszkoda do dotarcia do sensu i duszy.
Wedle zyczenia juz poprawiam