Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie zabraniaj kochać
pozwól choć patrzeć
serce nacieszyć
spokojnie zasnąć

Marzyć w kolorach tęczy
być myślą przy Tobie
dla tej chwili skradzionej
wiele zrobię

Zostań jeszcze chwileczkę
daj radości kropelkę
nim się całkiem nasycę
smutku otworzę
butelkę

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


bardzo kobiecy, delikatny wiersz o miłości,
malutka sugestia - zamiast wielokropków
rozdzieliłabym strofki
i zakończyłabym tak:

Zostań jeszcze chwileczkę
kropelką radości nasyć
zanim otworzę

smutku butelkę


oczywiście to tylko takie tam...moje,
a wiersz Twój
:)))
serdecznie i ciepło -
Krysia
Opublikowano

Sympatyczny wiersz marzeniem wyszywany,
taki ciepły od serca.

Nikt ci nie może zabronić
sycić myśli marzeniami
i nie wolno od nich stronić
dobrze powrócić czasami.

I zatrzymać choć na chwilę
myślami miniony czas,
czuć jak wtedy te motyle
choć marzeniem jeszcze raz.

Pozdrawiam Marto majowo:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


bardzo kobiecy, delikatny wiersz o miłości,
malutka sugestia - zamiast wielokropków
rozdzieliłabym strofki
i zakończyłabym tak:

Zostań jeszcze chwileczkę
kropelką radości nasyć
zanim otworzę

smutku butelkę


oczywiście to tylko takie tam...moje,
a wiersz Twój
:)))
serdecznie i ciepło -
Krysia

Dziękuje Krysiu, bardzo sobie cenię Twoje rady już część poprawiłam Twoje zakończenie też mi się podoba , tylko nie wiem czy tu mogę tak poprawiać i czy to wtedy będzie mój wiersz czy nasz ,ale dzięki pozdrawiam papatki zostawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Puentą może być smutek , moim zamiarem było napisanie króciutkiego wiersza w chwili zadumy jak się człowiek zatrzyma na chwile ze smutną minką i tak wyszło jak ktoś to rozumie dziękuję za komentarz pozdrawiam papatki zostawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dzięki , ale nie umie lepszych ja tak sobie tylko przelewam na papier , dzięki że byłeś papatki
umiesz, tylko pisz dużo
czekam
Ciekawe skąd pan to wie? miło połechtana ma próżność dziękuję pozdrawiam cieplutko

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Trollformel Wymowny w swej treści.  Pozdrawiam. 
    • @Somalija Jestem już zmęczony wojną. Jej blask to tylko złudzenie. Jedynie ci, którzy nigdy nie wystrzelili kuli i nie słyszeli jęków rannych, wołają o krew, zemstę i zniszczenie. Wojna to piekło. William Sherman   Takich putinów jest więcej (Izrael, USA ...)   Pozdrawiam. 
    • @Nata_Kruk Oby ... Dziękuję bardzo za komentarz, pozdrawiam .
    • @viola arvensis @Nata_Kruk @Berenika97 Surrealne spotkanie dwóch osobników gatunku ludzkiego w subiektywnym opisie jednego z nich.  Nie przeczę, że można się tu pogubić... Psychologiczna łamigłówka  :)   Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam.       
    • „Pogoń”   Przeszłość ciągle przyspieszała, bo dogonić przyszłość chciała. — Hej, przyszłości, stańże chwilę! — przeszłość prosi bardzo mile.   Przyszłość w stresie się ogląda, z lękiem na przeszłość spogląda. Do prośby się nie przychyla, jeszcze szybciej daje dyla.   — Nie robię ci tego w złości — woła przyszłość do przeszłości. — Bardziej twoja to jest wina, bo doganiać mnie zaczynasz.   Mam cię bez przerwy za sobą, uciekam ciągle przed tobą. Od czasu świata stworzenia nie dajesz mi chwil wytchnienia.   Śledzisz mnie, nie wiem dlaczego, nie robię przecież nic złego! Spokój mój ciągle odbierasz, gonisz, do muru przypierasz!   Przeszłość słupem oniemiała, gdy te skargi usłyszała. Serce pękło jej na pół, z dobrych chęci wpadła w dół.   Chciała przyszłości doradzać, w łatwiejsze drogi wprowadzać. Jako przeszłość — z doświadczeniem,  chetnie zająć się radzeniem.   Lecz przyszłość nie chciała wiedzieć, co przeszłość chce jej powiedzieć. Nie słuchając, dalej w pędy — nie ma czasu na gawędy.   Teraźniejszość się przygląda,  pół wzrokiem w nie spogląda  — Jedna żyje wspomnieniami, druga pędzi planningami.    A ja jestem między nimi, minutami realnymi, więc nigdy się nie spotkają,  bo w środku przecież mnie mają.    Leszek Piotr Laskowski  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...