Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka Dziękuję, Miła Wróżko.  Siła poezji jest nieodgadniona i realna. Ti auguro una notte serena e tranquilla

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Benjamin Artur, @Sylwester_Lasota, @Rafael Marius, dziękuję :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Jeżyna jest ciekawym przykładem: w celu odnowienia, w celu ekspansji... wyrywa się po cichu, niby własnym ciężarem przytłoczona... a tu cyk i jest druga :)  Życie zawodowe to ogólnie dla mnie też zagadka. Aktualnie osiadłam w jednym miejscu i od pół roku nawet ogłoszeń nie przeglądam, co jest w moim przypadku zupełnym nowum.    Również pozdrawiam :) Zważywszy na to, że jest szerszy teren do przemierzenia, to na pewno w kierunku lubię. Jednak rzadziej uczęszczany to i łatwiej jest potknąć się. No ale..    Również pozdrawiam :)
    • @LessLove Bardzo ciekawy zamysł. Metafora poety jako „ogrodnika ducha”, który zostawia po sobie ukryte skarby i myśli dla przyszłych pokoleń, bardzo daje do myślenia. Szczególnie porusza ta wizja poezji jako „asumptu do odnowy”. Dobrej nocy :)
    • na brzegu dłoni słońce to na początek tak niewiele potrzeba świtanie i morski wiatr potem między ciałem a niebem jest chmura pełna łez i statek w muszli schowany samotne kotwice toną w głębinach
×
×
  • Dodaj nową pozycję...