Żebrak dobrego słowa

[Gość]

Zdeptana godność ludzka
na skraju przepaści stoi,
u stóp żebracza puszka,
wzrok zagubiony osądu się boi.
Obojętność płynie falami
unikając nędzy spojrzenia;
czy tak może stać się z nami
- niektórych dręczą sumienia.
Nieczułych kamieni mowa,
że puszka kłamie, że próżna,
falszywa moneta słowa
boli bardziej niźli jałmużna.
Zatkali uszy z pośpiechem,
gdy z hukiem wpadła do niej,
aż z puszki poniosło się echem,
jedna złotówka, jak na ironię.

[Gość]

Jakbym o sobie czytała Gieniu. Całkiem niedawno, wierszem żebrałam o słowa ( nie w bezlimiciu ). Nikt go nie zrozumiał. Być może, wygodnie było go nie rozumieć i odwrócić przysłowiowego kota ogonem. Miast zrozumienia, dostałam kilka słów podobnych tej złotówce, wrzuconej do puszki.
Twój wiersz trafił mnie prosto w środek tarczy ;-)
Ogromniasty buziak!
J.

[Ela_Ale]

Dobre to jest. Wersy o zatkanych uszach dotknęły najbardziej. Całuski. E.

[Pielgrzym Ostatni]

Tak, rzeczywiście dobre, chociaż na "bezlimiciu" jak nazywa Jola, zebrałoby pewnie minusy za pierwsze dwa wersy, za "blaszaną puszkę", itd. że banały i nie dość wzlotne (pewnie ostatnie 4 wersy byłyby tylko ok.). Dla wyjaśnienia, mnie takie zwroty nie rażą, jeżeli całość jest całkiem a tu i owszem. Z mojej strony jedynie uwaga techniczna - czasami zamiast przecinka warto pomyśleć nad inną interpunkcją, tutaj wzmocniłoby wyraz zastąpienie paru przecinków myślnikiem, trzykropkiem może nawet znakiem zapytania. Pozdrawiam

[Gość]

Miło mi było dowiedzieć się, że trafiłem w Jolę i dotknąłem Elę tym żebraczym wierszem. Pomysł zaczerpnąłem z własnych przeżyć, gdyż pewną kobietę niesłusznie potraktowałem jako "zawodową" żebraczkę i stąd wyrzuty sumienia.
Pielgrzymowi dziękuję za komentarz i techniczne rady. Poprawiam puszkę blaszaną na jałmużną! O interpunkcji pomyślę bo uwaga słuszna, a ...może byłoby lepiej bez interpunkcji i wszystko z małej litery? Mam też pytanie; jakie są wg Ciebie, PO, kryteria "banałów" i "wzlotów" w tym co piszemy? Pozdrawiam wszystkich serdecznie.

[Ryszard Kisiel]

witaj Gieniu, nie będę się rozpisywał, zrobili to moi poprzednicy. Ja mogę,
napisać, że że wielkim zainteresowaniem czytałm wiersz. Bardzo piękny
i ujmując serce. Życze Ci takich wiecej, życzę także zdrowia i serdecznie
pozdrawiam.

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gieniu, niestety ja amatorem jestem, a nie żadnym polonistą, nie uważam się też za Poetę tylko czasem mnie coś unosi. Moją wiedzę czerpię więc z tego co czytam, od innych oraz z moich amatorskich przemyśleń. Z poprawką na powyższe odpowiem na Twoje pytania zgodnie z moim widzimisię :)
- co do interpunkcji to ktoś mi niedawno zwrócił uwagę, że mój wiersz lepiej brzmiałby z niż bez ( i miał rację). Myślę, że to zależy od użytych środków wyrazu oraz od tego jaki efekt chcesz uzyskać. Ja zostawiam wiersz otwartym, bez interpunkcji, jeśli używam bardziej uogólnionych sformułowań, pojemnych metafor działających na emocje bezpośrednio a nie na rozum. Jednocześnie pozwalasz czytelnikowi podstawiać w myślach własną interpunkcję - ryzykujesz że przez to odczytać może inaczej niż miałeś zamiar. Wydaje mi się, że w tym wierszu jednak lepiej poprowadzić czytelnika za rękę.
- moje kryteria są inne niż obowiązujące tutaj na limitowanych forach, bo ja nie jestem polonistą / purystą. Z tego co widzę to proste: wyświechtane zwroty, oczywiste skojarzenia wyrazów są be, a złożone, oryginalne metafory są akceptowane. Żeby tę różnicę wyczuć trzeba porządnie się oczytać. Generalnie jest w tym racja, ale nie każdy pisząc wiersz chce być oryginalnym i wielkim poetą, wiele osób (tak myślę) chce po prostu przekazać swoje emocje i mnie to nie razi jeśli używa banalnych skojarzeń - pod warunkiem że nie nazywa tego Poezją i utwór jest sformowany zgrabnie oraz te emocje w sobie niesie. Takich jest wiele też i moich wierszy.

Uff, to się rozpisałem :)
Pozdrawiam

[Intarsja Lumiere]

piękny wiersz,
ma głębię,
congratulations :)

[Dyziek_ka]

Czytam to co piszesz i coraz bardziej imponujesz mi prostotą i szlachetnością intencji.
Sposób tego przekazu jest rzeczą drugorzędną.
Dziękuje