ostatnie słowo

[Zbyszek_Dwa]

proszę cię
rozdmuchaj choćby płomyk
tę małą iskrę wśród drew
zapadłych krzykiem

moja wina

i twoja bez pokrycia
nieszczera wiara we mnie
gaśnie
w popiele nikczemnych grzmotów

proszę cię
nie opluwaj dróg naszych
zamkniętych błękitem
serca nasze skruszy

niech zostanie białe
i to czerwone w zieleni
złotem okraszone
bez żalu

pamiętaj

[Gość]

Bardzo uczuciowo i przekonywująco.
Pozdrawiam.

[teresa943]

bardzo osobisty wiersz, wydaje mi się, że dotyczy rozpadającego się związku;
mimo zdecydowania (ostatnie słowo), wyczuwam między wersami pragnienie Peela,
by ze względu na uszanowanie tego, co niegdyś połączyło, rozstanie było spokojne;
no cóż? w tym "ambaras, żeby dwoje chciało..." rozstania zdarzają się,
gdy gdzieś po drodze ludzie się gubią we mgle, która przesłania oczy

serdecznie pozdrawiam Zbyszku :)
Krysia

[stokrotki w rosole]

Bolesny wiersz, Zbyszku. Zarazem przepiękny i pełen uczuć. Serdecznie pozdrawiam,
łucja.

[kasia.mała]

choć smutny, śliczny i wzruszający wiersz Zbysiu

pozdrawiam Kasia

[Zbyszek_Dwa]

Witaj Janie
Dziękuje za miłą wizytę i przepraszam za opóźnienie.
Serdecznie pozdrawiam

[Zbyszek_Dwa]

O, jak miło - Krysia :)
i jak zawsze wgłębiona w słowa
Dużo wyczytałaś i za to Ci dziękuję.
Rozstania... mimo wszystko
zawsze powinny być wyważone...

Serdecznie pozdrawiam i przepraszam
za spore opóźnienie :))

[Zbyszek_Dwa]

Dzień dobry Stokrotko
Nawet bolesne rozstania
powinny być godne
a czasem nawet radosne.
Peel by tak chciał

Pozdrawiam Łucjo :)

[Zbyszek_Dwa]

Dziękuje Kasiu za wzruszenie
nad tak smutnym peelem...

Serdecznie pozdrawiam :)