Ku pamięci

[M.J.P. Wisiński]

"Ku pamięci"
M.J.P. Wisiński

Gdy świt ujrzało państwo -
Nad Bugiem, Sanem i Wartą
Gdy dzień ogarnął życie
W swe sidła, jak codzień tak samo..
Ten dzień, 10 kwietnia,
Przepełniony śmiercią męczeńską -
Bo smutno będzie wymieniać
Listę ludzi - smoleńską.

Wylecieli z stolicy,
Serca naszej Polski,
By już nie powrócić
I zmierzać ku wolności.
Unieśli się w górę,
Lecz tak wysoko w swych marzeniach,
Tak wysoko w wyobraźni,
Że zamiast na obchody dotrzeć
Dołączyli do swych przodków,
W pięknej, boskiej kaźni.

Gdzie szukać Sprawiedliwego,
Przy tak przykrej tragedii?
Gdzie mają szukać wsparcia,
Ci wszyscy wdowcy biedni?
Zginęli ojcowie, mężowie, dziadkowie,
Matki, żony i babcie
Zginęło tam tylu bliskich
Niezastąpiony bastion dusz.

Tak wielka w swych rozmiarach,
Liczba ich dziewięćdziesiątsześć
Złączyła całe państwo
Na katastrofy przykrą wieść.

Godzina 8:56 - na zawsze w mej pamięci,
Już teraz w mojej głowie, cały czas się kręci,
Bo zapomnieć nie mogę, tak wielkiego bólu,
Po stracie tylu ojców, matek, babć i wujów.

Państwa z całego świata, łączą się z nami w cierpieniu,
A oto Polacy, Polacy, nadeszła chwila zjednoczenia!
My, naród piastowski, dumny za swojego żywota,
Będziemy chwalić ofiary, po dni kresu istnienia!


I policzyłem gwiazdy, dzisiaj, na sklepieniu -
Nie było ich zbyt wiele...

I ciąglę miałem nadzieję, siedząc w milczeniu -
A trzeba jej było wiele.

I choć i ona zawiodła - bo nadzieja matką głupich,
To wciąż modlę się za Was..
Bo wiem, że ludzi takich jak Wy nie będzie,
Nie będzie już takich drugich.

[NinjaPrzenikacz]

Może i ten wiersz jest w dziale "Wiersze gotowe", ale gotowy na pewno nie jest. Polecałbym wywalić wszystko i spróbować od początku. A najlepiej już nic nie pisać.