Orchidea

[makowiec]

Pogrążyłem się mrocznych czeluściach
Maszerując przez bagna i mokradła
Nie myślałem o cennych kruszcach
Orchidea hipnotyzując moje serce skradła

Rosła samotnie,jedyna i niepowtarzalna
Cała biała o pięknych kształtach
Wśród lian gdzie znajdowała się półka skalna
Ujrzałem również motyla siedzącego na oleandrach

Jej urok od razu powalił mnie na kolana
W głębi duszy zapragnąłem mieć ją blisko
Pielęgnując mówić do niej ukochana
Wpadłem zatem w pragnień urwisko

I już nie mogłem Orchis zostawić
Gdyż tak nazwałem mój kwiatuszek
Drogo bym musiał zapłacić
Zostając sam jak ten okruszek

Strasznie mocno zatopiłem się w miłości
Z nią rozmawiam do niej śpiewam
Daje swój dotyk i mnóstwo czułości
A z radości tańczę, nawet biegam

Jestem wstanie środowisko stworzyć
Byle przy mnie rozkwitała
Mógłby z czasem mały pączek się urodzić
Gdyby więcej słońca potrzebowała

Scaliliśmy się w jednolitą masę
Żyjąc wspólnie w naszym małym raju
Kontynuujemy dobrą passę
Mieszkając w chatce nieopodal Bombaju...

[Karolina Walczyńska]

Przypomina mi wierszyki z dzieciństwa. Bardzo mi się podoba:)
Jakoś tak cieplej na sercu:)