Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Szukam Cię, gdzie jesteś mój książę
Szukam Cię, ale nie wiem czy zdążę
Szukam Cię, ile mam siły
Szukam Cię, bo Tyś mi miły
Szukam Cię, ile mam tchu
Szukam Cię, tam i tu
A gdy Cię nie znajdę, co wtedy zrobię?
Pewnie najszybciej zapomnę o Tobie…

Opublikowano

Proste, ładne słowa, tylko niedokreślone w końcówce wiersza,
bo jeśli kocha i szuka, i nie może znaleźć
to nasuwają się pytania:
-czy źle szuka? (ot ojjej, taka pierwsza myśl przyszła mi do głowy)
-szuka i nie może znaleźć, bo on/ona może nie chcieć by znaleźć
- szuka, nie może znaleźć i co wtedy zrobić - bo przecie nie jest łatwo zapomnieć,
tutaj tego brakuje, co dla czytelnika stanowiło by o wierszu

Pytanie, gdzie jestes mój książę - też nie wiadomo, czy chodzi o strojenie sobie
żartów z kogoś, czy wybawiciela od wszystkiego, czy co właściwie?
Wobec powyższego, wierszyk czyta się lekko,
a czy coś więcej w sercu...

Opublikowano

Ładne i takie dziewczęce, ale popieram przedmówców - na kartkę dla Ukochanego, jemu na pewno się to spodoba ;)
Jeśli chcesz z tego zrobić "poezję", ubierz to w metaforę i nie bądź tak dosłowna...wyzbądź się też patosu.

PS. Poezję napisałem w cudzysłowu, bo w sumie wszystko, co jest przelaniem myśli na papier jest poezją. Niestety ta "pozeja" :) to prawie przedmiot ścisły, trzymaj się koncepcji. No ale...jest i licencia poetica ;D
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Grzęźnie w gąszczu natrętnych myśli  między szkłem kolorowych pingli a jeziorem wyschniętych źrenic teatr spleciony z bladych cieni    Parkiet sceny ubrany w szkarłat na niej leży para sylwetek nad nimi dawno zmarły światła rozdarte grubym murem we mgle
    • @bazyl_prost Ależ też otóż to. Wielu mówi, że tak naprawdę nic się nie zmieniło. Wiesz ciężko dociec, ale sam fakt  na przykład istnienia forum poetyckiego jest zmianą. Sam fakt facebooka, nie wiem youtuba, spotify. To nie jest aż taka zmiana oczywiście, bo były spotkania autorskie, więcej, rozmowy były i wymiana myśli, ale jednak jest kategoria pewnej zmiany. Czegoś z trochę innego rozdania. Ma to ciężar gatunkowy szeregu minusów i plusów. Nawet nie bardzo wiem co przeważa. Mnie trochę martwi w wielu branżach jakby rodzaj nieco nieodwzajemnionej nadprodukcji :// 
    • Leżysz zdrętwiały w wilgotnej pościeli Martwa ofiara, można by pomyśleć  Lecz jeszcze tli się życie w twoim ciele Łza ci wędruje przez wklęsłość policzka Przywłaszczyli cię sobie brutalnie Pogwałcili godność twej duszy i ciała Ludzką istotę porzucili na twardej glebie Aby samotnie tam umierała Pomszczę cię, mój królu, to ci obiecuję! Być może nie sam, a z czyjąś pomocą  Lecz teraz siedzę przy tobie i zaklinam czule By twój ból odszedł wraz z kończącą się nocą Cicho mówię do ciebie, ty zdajesz się być głuchy Strzaskany, zamknąłeś się w sobie  Słodko-gorzki rąk bezwład i włosów miękkie puchy A cisza jak w grobie Składam na twojej piersi ołtarzu  Ciepło i światło mojego dotyku Nie odrywając wzroku od skamieniałej twarzy  I pierwszego na niej słońca promyka Wtem ktoś puka do drzwi, ciekawy nieszczęścia To przyjaciel twój stary, otwieram mu w półśnie Dzieląc się z nim tą nieśmiałą nadzieją Że kiedyś jeszcze zobaczę twój uśmiech…
    • @Leszczym nie nowsze od starego , taki niuans
    • @bazyl_prost Nawet nowsze mogą być niczego sobie, nie oczekujmy przecież cudów :))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...