Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Mutyzm dobiegł końca.Pora napiętnować bycie.
Przy okazji orzec trwałość życia.
Lata mijają gwałtownie, przez palce trwoni się rzeczywistość.
Na współudział czas.
Dysponować rozumem to nie choroba.
Godnością się przedstawiać, też nie cierpienie.
Umiaru granice znać, dał na pewno Bóg.
Lecz czy może własnowolny wybór kazał mieć?
Z narodzinami trzeba było rzec, że narcystyczny styl przyjmowany, będzie ojcem.
Po kościach aż, rozchodzi się współczucie,
dystynkcja na co dzień, oczy pełne piękności.
A tu takie rozczarowanie,
zbezcześcić się aż tak?
Nawet panie do towarzystwa nie potrafią.
Więc przykro, w bród żalu,
gdy człowiekowi panienek nie brak,
a sam on beznadziejnie mdły.
Beznadziejnie mdły.. wielka szkoda,
trudny bal.
Ciężki kawał chleba.

Opublikowano

:) "Pora napiętnować bycie" - fajne. Wiersz porywczy, filozoficzny wręcz (fajny motyw jest we fragmencie Boga nakazującego mieć wolny wybór - "nakaz wolności" - celna myśl) Poza tym lubię jak w wierszu stawia się pytania :) Każde pytanie daje do myślenia, a poezja to sfera uczuć i myśli...dlatego jestem jak najbardziej na tak !!! Pozdrawiam

P.S
Biedny ten M. teraz ma prześmiewczy wiersz ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew   Czyta się to jak spacer przez wspomnienie - każdy obraz zatrzymuje na chwilę, ale nie zatrzymuje czasu. Piękne.  Bardzo lubię akacje :)   Ale też i wakacje. :)  Pozdrawiam. 
    • @beta_b   Życzę, abyś szła łagodnie przed siebie. Niech duch posłucha i pozwoli Ci po prostu odpocząć w tym spokoju. Wszystkiego najlepszego!
    • @Leszek Piotr Laskowski   "Czy z pustym żołądkiem twoje życie widziane też by nie zaczęło na wartości upadać?" - to ciekawe pytanie. Trafnie pokazujesz, że wiele "wielkich teorii" rodzi się w komfortowych warunkach, a prawdziwe rozumienie życia przychodzi dopiero przez jego pełne doświadczenie - z biedą, stratą i lękiem.
    • Marzenie   uwolnić się porozrywać pajęczyny rozdrapać niech krew płynie niech trzaska niech w wodę się zamienia albo w wino jak ten wiersz niech parzy w oczy kłuje z korzeniami wyrywa złe myśli w błękit nieba zamienia  
    • @Łukasz Jurczyk   Napisałeś bardzo uniwersalnie - to studium psychiki żołnierza. Czy ten fragment to pokłosie buntu w Opis? Aleksander pozwolił najstarszym i rannym żołnierzom wrócić do domu, co wywołało bunt reszty armii. Niezależnie od kontekstu historycznego, ukazany jest tu dramat żołnierza - każdego, i jest on od stuleci podobny. Okazuje się, że wybór jest trudniejszy niż rozkaz, bo wolna wola paraliżuje go - poza armią jest nikim. Słowa „w ciszy nie umiem spać” oraz ucieczka przed ciszą - to opis syndromu stresu pourazowego (PTSD). Żołnierze wybierają dalszą walkę, bo zatrzymanie się oznaczałoby konfrontację z własnymi demonami.   Bardzo ciekawe jest porównanie miłości króla do uczucia, jakim wojownik darzy „swój stary nóż”. To miłość do użytecznego narzędzia. Żołnierze zdają sobie sprawę z własnego uprzedmiotowienia, a jednak to akceptują. Wojna kradnie młodość -biologicznie ci żołnierze są jeszcze nie najstarsi, ale mentalnie są starcami. Ich serca zamieniły się w "żelazo" - stwardniały, pozbawiając ich miękkich, ludzkich odruchów. Psychologiczny, aktualny i świetny tekst! Wolność rodzi strach, Łatwiej podnieść znów włócznię. Młodzi a już starzy.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...