Na wiosennej łące z krokusami

[Ela_Ale]

Ziemia jeszcze postukuje szarym lodem
Drzewa gną się, ulegają zimnym chłodom
Młody świat zaledwie budzi się do życia
Całkiem skromny, nieświadomie jeszcze świeży

W twardej ziemi niezliczone małe główki
Oczekują dotknięć słońca, ciepłych westchnień
Pomalują wtedy sztywne swe koniuszki
Na czerwono, fioletowo, zalśnią rosą

Zielonymi ramionami mokre łąki
Całodniową, pieszczotliwą troskliwością
Obejmować będą chłopców już dojrzałych
Tak namiętnie, tak podobnie do miłości

[Intarsja Lumiere]

Nooooo, nareszcie coś wiosennego i optymistycznego :)
Hmm podobnie do miłości? Fałszywa miłość znaczy,
albo egoistyczna :)

[Ryszard Kisiel]

Witaj Elu, no śliczny wiersz, tak mi bardzo zapachniało wiosną, a ja niedano
wróciłem od lekarza. Przyznam, nie bardzo jeszcze wiosennie. Dopiero Twoim
ciepłym wierszem się rozgrzałem. serdecznie Cię pozdrawiam.

[Ela_Ale]

To bardzo miłe, Rysiu, dziękuję i zdrówka!. E.

[Dla Jaj]

Subtelny i nieprzesłodzony. Bardzo lubię czytać Twoje wiersze. Po miom hardcorze to miła odmiana. Pozdrawiam serdecznie. Waldek

[Łukasz Michał K.]

:) miło ale u mnie za oknem pada teraz śnieg :(
szczęśliwie są jeszcze wiersze, które nie pozwalają patrzeć się za okno zbyt długo ;)
ten do takich należy
Pozdrawiam