Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

- Coś ci dolega? Źle się czujesz? – spytała
- Nie, wszystko jest okej. Nic mi nie jest.
- Wiec kolejny dzień nie rzekniesz do mnie słowa?
- Po prostu, nie nam ochoty gadać i tyle, nic więcej.
- Ale my już nie rozmawiamy ponad tydzień. Nie dziwi cię to, nie zastanawia? Bo mnie owszem. Powiedz, o co chodzi?
- Nic, zupełnie nic. Proszę cię, daj mi spokój. Zrozum mnie.
- Ale ja właśnie nie rozumiem! I w tym jest problem, że nie rozumiem twojego zachowania. Co, wylali cię z pracy?
- Nie, w robocie jest w porządku.
- Więc co? Zacznij do cholery mówić! Otwórz się i wyrzuć to z siebie. Komu, jak nie mnie, możesz zaufać? Kocham cię. Pamiętasz, jak mówiliśmy sobie, że nie ma tajemnic między nami. Każdą przeciwność losu zwalczamy razem, tak sobie obiecywaliśmy. Proszę, powiedz. Chcę usłyszeć nawet to najgorsze. Masz inną, tak?
- Nie, nie mam innej.
Obracał w palcach paczkę zapałek i wpatrywał się w czysty obrus. Postawiła przed nim świeżo zaparzoną kawę. Czuł jej aromat rozchodzący się po kuchni.
- Chcesz odejść ode mnie? – dalej próbowała nawiązać z nim kontakt
- Słuchaj, nie w tym rzecz – po raz pierwszy podniósł wzrok znad blatu stołu i spojrzał na nią oczami zbitego psa – Nie mam innej, nie zdradziłem cię i nie odchodzę.
- Więc chociaż powiedz mi, przez jak długo nie zamierzasz się do mnie odzywać. Czy to będzie kolejny tydzień, miesiąc, a może już nigdy nie kupię od ciebie słowa?
Wstał od stołu. Przeszedł się po kuchni i zatrzymał się przy oknie. Na podwórzu dzieci bawiły się na placu zabaw. Patrząc na ich uśmiechnięte twarze, powiedział:
- Pamiętasz, jak przed tygodniem pytałaś, co się stało z naszym autem? Dlaczego ma rozbitą lampę i połamany zderzak? Pamiętasz, jak w gazetach i lokalnej telewizji mówili o potrąceniu pieszego na bocznej osiedlowej ulicy i że kierowca uciekł.
- Tak, pamiętam. Ten człowiek zmarł następnie w szpitalu. Tylko co to ma wspólnego z tobą?
- Ja byłem tym kierowcą.

Opublikowano

no,fatalny dzień miał peel - to prawda

wiesz, zastanowiłabym się nad tym, czy nie lepiej byłoby nie dopowiedzieć wszystkiego. czyli może bez ostatniego zdania? więcej powiem, zakończyłabym tak:

Tylko co to ma wspólnego...z...?
tekst staje się dramatyczniejszy.

dobrze się czyta, narasta przygnębienie. tekst wymaga korekty interpunkcyjnej i małych poprawek.

szkoda, że znów takie mini :((

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



:D
już Lenin kiedyś powiedział: uczitsia, uczitsia i jeszczio raz uczitsia...

to jest miejsce dla nas, Biały! nikt pisarzem się nie rodzi! ale Ty masz już jeden dar - poezję,
a od poezji do prozy, to jak skok przez płot
:))
nie zrażaj się! a zresztą, czy ja powiedziałam, że jest nie tak?????
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



:D
już Lenin kiedyś powiedział: uczitsia, uczitsia i jeszczio raz uczitsia...

to jest miejsce dla nas, Biały! nikt pisarzem się nie rodzi! ale Ty masz już jeden dar - poezję,
a od poezji do prozy, to jak skok przez płot
:))
nie zrażaj się! a zresztą, czy ja powiedziałam, że jest nie tak?????
:)
dziękuję
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jasne że nie utwór literacki i jasne że nie wypracowanie to jest dialog, rozmowa , zwykła, najprostrza jaką mogą przeprowadzić ze sobą ludzie, między którymi coś się wydażyło
dalszą część komentu przyjąłem do wiadomości i nic
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jasne że nie utwór literacki i jasne że nie wypracowanie to jest dialog, rozmowa , zwykła, najprostrza jaką mogą przeprowadzić ze sobą ludzie, między którymi coś się wydażyło
dalszą część komentu przyjąłem do wiadomości i nic
wyda RZ yło!
- To jest takie sobie.
- Głupi jesteś jak byk sąsiada.
- A ty chlapiesz jęzorem na okrągło, chociaż nikt cię nie prosił.
- Zamknijcie dzioby ciule jedne, Sikora po medal biegnie!
- Prędzej Pan Biały powieść w końcu napisze, niż Tomek brąz chociaż zdobęcie.
- Nie znasz się głupia kijanko ani na literaturze ani tym bardziej na sporcie.
- Czy wy musicie się zawsze kłócić po pierwszych zdaniach?
- Ja tak, ona nie.
- Jak zwykle czepiasz się innych berobotny nicponiu!
- Spójrz na siebie hetero!
- Tam człowieka potrącili i teraz mają wyrzuty sumienia!
- Łe tam, ciekawe, co to za wózek był...może bym odkupił, wyklepał i opylił dalej.
- Dość! odchodzę!
- A idź sobie, dawno już temu obiecywałaś!
- Stój, nigdzie nie pójdziesz, a ty patrz w ekran, to ci najlepiej w życiu wychodzi...
- Czy my nie możemy nawet jednego dnia przeżyć w milczeniu?
- Nie, bo twój rekord w mleniu porcji płatków wynosi dwadzieścia osiem sekund, a potem załączasz terkoczący młynek z automatu!
- Świnia!
- Koza!
- Osioł!
- K....!
- Ciszej! Niech każdy zajmie się sobą!

( Dialog między Me, Be, a marelem w trakcie czytania przez Me i Be na głos tekstu Pana Białego)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jasne że nie utwór literacki i jasne że nie wypracowanie to jest dialog, rozmowa , zwykła, najprostrza jaką mogą przeprowadzić ze sobą ludzie, między którymi coś się wydażyło
dalszą część komentu przyjąłem do wiadomości i nic
wyda RZ yło!
- To jest takie sobie.
- Głupi jesteś jak byk sąsiada.
- A ty chlapiesz jęzorem na okrągło, chociaż nikt cię nie prosił.
- Zamknijcie dzioby ciule jedne, Sikora po medal biegnie!
- Prędzej Pan Biały powieść w końcu napisze, niż Tomek brąz chociaż zdobęcie.
- Nie znasz się głupia kijanko ani na literaturze ani tym bardziej na sporcie.
- Czy wy musicie się zawsze kłócić po pierwszych zdaniach?
- Ja tak, ona nie.
- Jak zwykle czepiasz się innych berobotny nicponiu!
- Spójrz na siebie hetero!
- Tam człowieka potrącili i teraz mają wyrzuty sumienia!
- Łe tam, ciekawe, co to za wózek był...może bym odkupił, wyklepał i opylił dalej.
- Dość! odchodzę!
- A idź sobie, dawno już temu obiecywałaś!
- Stój, nigdzie nie pójdziesz, a ty patrz w ekran, to ci najlepiej w życiu wychodzi...
- Czy my nie możemy nawet jednego dnia przeżyć w milczeniu?
- Nie, bo twój rekord w mleniu porcji płatków wynosi dwadzieścia osiem sekund, a potem załączasz terkoczący młynek z automatu!
- Świnia!
- Koza!
- Osioł!
- K....!
- Ciszej! Niech każdy zajmie się sobą!

( Dialog między Me, Be, a marelem w trakcie czytania przez Me i Be na głos tekstu Pana Białego)
marcinku, nie puszczaj bąków u mnie
napaćkałeś, a na orgu nie ma etatu sprzątaczki
cieniutko się spisałeś, do mojego bełta dorzuciłeś kolejnego, stać cię na więcej
tylko wypróżniaj się pod swoim nickiem, u mnie jedna kupa wystarcz i niech to będzie moja własna, ok
adios i do nie przeczytania
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wyda RZ yło!
- To jest takie sobie.
- Głupi jesteś jak byk sąsiada.
- A ty chlapiesz jęzorem na okrągło, chociaż nikt cię nie prosił.
- Zamknijcie dzioby ciule jedne, Sikora po medal biegnie!
- Prędzej Pan Biały powieść w końcu napisze, niż Tomek brąz chociaż zdobęcie.
- Nie znasz się głupia kijanko ani na literaturze ani tym bardziej na sporcie.
- Czy wy musicie się zawsze kłócić po pierwszych zdaniach?
- Ja tak, ona nie.
- Jak zwykle czepiasz się innych berobotny nicponiu!
- Spójrz na siebie hetero!
- Tam człowieka potrącili i teraz mają wyrzuty sumienia!
- Łe tam, ciekawe, co to za wózek był...może bym odkupił, wyklepał i opylił dalej.
- Dość! odchodzę!
- A idź sobie, dawno już temu obiecywałaś!
- Stój, nigdzie nie pójdziesz, a ty patrz w ekran, to ci najlepiej w życiu wychodzi...
- Czy my nie możemy nawet jednego dnia przeżyć w milczeniu?
- Nie, bo twój rekord w mleniu porcji płatków wynosi dwadzieścia osiem sekund, a potem załączasz terkoczący młynek z automatu!
- Świnia!
- Koza!
- Osioł!
- K....!
- Ciszej! Niech każdy zajmie się sobą!

( Dialog między Me, Be, a marelem w trakcie czytania przez Me i Be na głos tekstu Pana Białego)
marcinku, nie puszczaj bąków u mnie
napaćkałeś, a na orgu nie ma etatu sprzątaczki
cieniutko się spisałeś, do mojego bełta dorzuciłeś kolejnego, stać cię na więcej
tylko wypróżniaj się pod swoim nickiem, u mnie jedna kupa wystarcz i niech to będzie moja własna, ok
adios i do nie przeczytania
następny wrażliwy się znalazł. ej ludzie, jak wy chcecie pisać, upubliczniać teksty, wychodzc do ludzi, kiedy zupełnie jesteście nieodporni na ludzką głupotę?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Nastaje poranek.

       

      Wstajesz.

      Obojętnym wzrokiem oglądasz pokój.

       

      Nie ma go.

       

      Wątpisz, czy odszedł.

       

      Myśl Kartezjusza znów wiedzie prym.
      Niestety jesteś.

       

      Jak co dzień omijasz szkło
      z rozbitych luster i butelek.

       

      Musisz iść do pracy.

       

      Zmuszasz ciało do tych samych
      męczących czynności.

       

      W końcu wychodzisz.

       

      Słońce świeci przepięknie,
      lecz Ty myślisz tylko o jednym.

       

      Z zamkniętymi oczami
      ruszasz do samochodu.

       

      On już tam jest.


      Kątem oka widzisz jego mrok
      w odbiciu lusterka.

       

      Ignorujesz go.


      Jedziesz dalej,
      słuchając głośno muzyki.

       

      Nie masz sił,
      a jednak idziesz do biurowca.

       

      Zwyczajny dzień.

       

      Klikanie.
      Stukanie.
      Dźwięki wysyłanych wiadomości.
      Głośne rozmowy telefoniczne.

       

      Wizja kolejnych ośmiu godzin
      Cię przeraża.

       

      Co jakiś czas pytasz sam siebie:
      ,,Czy on wciąż tu jest?"

       

      Znasz odpowiedź.

       

      Jego cisza
      dudni w Twoim umyśle.

       

      Ucisk w gardle
      staje się nie do wytrzymania.

      Wymykasz się z pracy.

       

      Miałeś spotkać się z dziewczyną.
      Boisz się, że nie dasz rady.

       

      Mimo zmęczenia prosisz
      o wcześniejszą godzinę.

       

      Jedziesz.

       

      Spędzasz najlepszy czas od miesiąca.
      A jednak
      nie potrafisz być szczęśliwy.

       

      Z każdą godziną
      On skraca dystans.

       

      Bezszelestnie

      zbliża się do Ciebie.

       

      Próbujesz skupić się na chwili.
      Zapominasz o najważniejszej zasadzie.

       

      Wracasz do samochodu.

       

      Nagle przeszywa Cię
      nieopisany niepokój.

       

      Stoisz na środku placu
      i patrzysz w górę.

       

      Słońce jest idealnie nad Tobą.

       

      Panikujesz.
      Szukasz go wzrokiem.

      Ale już go nie ma.

       

      Nastało południe.

       

      Zapomniałeś o czasie.

       

      Wiesz, że to koniec.

       

      On nie zniknął.

       

      On tylko zmienił miejsce.

       

      On jest w Tobie

       

      I zrobi to,
      do czego został stworzony.

       

      Nie władasz już swoim ciałem.
      Możesz tylko patrzeć.

       

      Twoja ręka
      powoli sięga do aktówki.

       

      Dobrze wiesz,
      co to oznacza.

       

      Czujesz chłód metalu.

       

      Wyciąga broń.

       

      I...

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...