Gość Opublikowano 16 Lutego 2010 Zgłoś Opublikowano 16 Lutego 2010 Jestem odwagą która idzie przez kolczaste progi wodą która nigdy się nie cofa ogniem którego łatwo ugasić łzy jak kostki lodu ciało jak gorąca pustynia w kontrast zła z dobrem się zanurzam niezdecydowanie z codziennością płata figla w tle anioł z diabłem pastwią się nad moim dylematem
Gość Opublikowano 16 Lutego 2010 Zgłoś Opublikowano 16 Lutego 2010 Zatrzymałem się na dłużej nad kontrastem i dylematem co znaczy, że wiersz, ładny, mnie wciągnał! W konkluzji życzę aniołowi wygranej! Pozdrawiam
Intarsja Lumiere Opublikowano 17 Lutego 2010 Zgłoś Opublikowano 17 Lutego 2010 Taaak, zgadzam się z przedmówcą, wiersz ładny :)
Gość Opublikowano 17 Lutego 2010 Zgłoś Opublikowano 17 Lutego 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. kontrast i dylemat .. ludzie są jednakowi nie ma ani dobrego ani złego każdy ma wady i zalety nawet ''dobry ''człowiek zmagając się z życiem ( okrutnym)w różnych okolicznościach może wydobyć z siebie składniki zła ...więc mamy kontrast a o dylemacie to nie muszę napominać bo każdy człowiek chyba się z nim zmaga:) dziękuje za wpis bardzo miły serdecznie
Gość Opublikowano 17 Lutego 2010 Zgłoś Opublikowano 17 Lutego 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. dziękuje serdecznie:)
Duks Opublikowano 18 Lutego 2010 Zgłoś Opublikowano 18 Lutego 2010 Witam. Bardzo ciekawy wiersz. Zarówno od strony merytorycznej, jaki i zastosowanej formy. Zgrabnie dobrane słowa. Można by rzec – mało słów, a ile treści. Przeczytałem, z przyjemnością. Pozdrawiam serdecznie.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się