Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 51
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

chowasz język
półsenny
na modlitwę klimatyczną
o wyprawę
do swoich ulubionych miejsc

strzygę się na krótko


Ja nikogo nie słucham w odbiorze wierszy albo sie pytam Autorki albo nie rozumiem, a umiem się do tego przyznać, mówisz zobacz , co pisze Bernadeta jasne erotyk jednak dla mnie Twój przekaz nie jest tego typu gat literackim, gdyż np gady hibernacja , lecz nie o to chodzi, tutaj stosujesz chwyt literacki , ba i to niejeden ,, chowasz i strzygę" to ten kruczek i np ,,modlitwa klimatyczna" metafora, gdyż takowej nie ma, zaś tytuł ,,mający nadzieję" w dosłownym tłumaczeniu i jeszcze jedno nie ma interpunkcji, a może przed ostatnim wersem występuje myślnik. Tak czy siak pomieszałaś mi zmysły tym utworem i juz albo mi powiesz , albo zapominam , gdyz tak mam czasami myślę godzinę nad czymś i to rozwiązuję nawet bardzo poważne zadania typu homonim , anagram itp kiedyś pewna autorka napisała ,,dług opis" i
chodziło o,, długopis" jednak w zapisie formalnym polonistyki ten homonim nie pasował do całości zadania, znałem odpowiedz jednak jej nie napisałem a był to ostatni etap do Mistrzostw Polski w szaradziarstwie . Tak tutaj nie znam odpowiedzi i mnie Agatko nie męcz lecz zlituj się

szacuneczek za kamuflaż

bestia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nigdy tego nie robię, ale jak to mówią nigdy nie mów nigdy;)
A zatem wracając do wiersza :

Esperanto - tytuł jest podpowiedzią typu język międzynarodowy, ewent. to o czym wspomniałeś już wcześniej, co również bardzo dobrze objaśnia wiki, jeśli Czytelnik ma braki w temacie, tu link:
www.pl.wikipedia.org/wiki/Esperanto

dedykowany - wiersz był pisany w Walentynki dla mojej mężczyzny ;)

chowasz język - ten wers można odczytać dwojako, albo trojako, albo jak tam jeszcze sobie Czytelnik chce...
moje czytanie chowasz w dosłownym znaczeniu, że wystawił i schował język oraz chowasz w znaczeniu pielęgnujesz
półsenny - także może być w dosłownym znaczeniu, ale także lewitujący, rozmarzony itd.
na modlitwę klimatyczną - język na modlitwę klimatyczną, innymi słowy język zawierający klimat
o wyprawę
do swoich ulubionych miejsc - tu właśnie Czytelnik powinien pomyśleć o miejscach które najbardziej lubi i do których chciałby dotrzeć, to może dotyczyć zarówno miejsc położonych gdzieś w zakątku naszej planety, ale także można to odczytać jako stref erogennych - najwięcej znajduje się w okolicach głowy.
strzygę się na krótko - obcięcie włosów na krótko jest wyjściem na przeciw peela przez peelkę ;)
Jeśli to będzie podróż w jakieś tropikalne miejsce np. Jamajka, krótka fryzura jest bardzo a propos.
Jeśli natomiast będzie to podróż erotyczna krótka fryzura jest także bardzo a propos ;)
Jeśli obcięcie włosów będzie symbolizować obcięcie złej (niepotrzebnej)pamięci -
to to także jest bardzo a propos ;)
To tylko jedna z interpretacji. Mam nadzieję, że rozwiałam Twoje wątpliwości. Napisz jak Ty to teraz widzisz - koniecznie ;)
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Drogi Jacku, jesli wiersz zawiera "głodnemu chleb na myśli"-to jest sukces nad sukcesy, bo jakiż mamy jeszcze motor?

Wiersze pisze także podświadomośc, dlatego tu zgodzę się z Jackiem, ponieważ mam rzeczywiście dużą potrzebę pozbycia się złej pamięci, albo mówiąc inaczej złych wspomnień.
Wszystko się zgadza. Serdecznie dziękuję Stefanie.
I jeden i drugi motor działa !;)
Opublikowano

brałem pod uwagę mężczyznę jednak z tropu mnie zbijała ,, klimatyczną", gdyby ten wyraz był w cudzysłowie, może inaczej bym odebrał jednak poszedłem drogą w świat biologii, gdyż Ty jako uznana Autorka mogłaś mieć na myśli na przykład roślinę języcznik paprotkę , a dedykacja wcale nie musi oznaczać , że podmiotem jest człowiek i tutaj własnie tytuł ,,mający nadzieję" czyli ,, mająca nadzieję,", a jak wiesz kwiaty też sie podcina, więc zakręciłaś mnie. Jednak i tak ten wiersz do mnie przemawia inaczej, lecz wcale nie muszę odbierać na tych falach co inni, gdyż autor wie po co pisze wiersz, a czytelnik ma prawo do własnej interpretacji.
Dla mnie i tak przesłanie jest innego znaczenia, a to jednak dla wiersza , tylko superlatywy, gdyż
występuje wieloznaczność przesłania.

szacuneczek aha masz racje ,, nigdy nie mów nigdy" gdyż to fakt, ale nawet skoro już mi to wyjaśniłaś i tak nie zmienię zdania ów mężczyzny

bestia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •     Zaczął duchowo przygotowywać się na skok stulecia, jego głowę wypełniły podniecające scenariusze, o tyle słodsze, o ile dyskretniejsze i głębiej pochowane gdzieś w dziecięcym światku. Karol postawił mur fabryki między sobą a światem dorosłym, tylko po to, żeby móc go własnoręcznie zburzyć, z pozdzieranymi knykciami, obscenicznie przywitać starszych w ich własnym salonie. Myśli te mąciły nastoletnią głowę - jedząc obiad, kończył powtarzać swój rozpoznawczy obchód, w szkolnej ławce szukał najłatwiejszego punktu wejścia (tam fabrykę odznaczał jedynie smukły komin, sterczący na planie osiedla jak kulfon radzieckiego urbanisty) .

          Kiedy przeczołgiwał się pod ogrodzeniem, na początku przenosząc na drugą stronę samą głowę, potem powoli wciągając tors, rozgrzewał wokół siebie przymrozek poranka, ostatecznie wypychając się w całości na drugą stronę falowanej blachy. Karol rozprostował nogi, otrzepał pył ze spodni, a wraz z nim, na placu powstała nowa siła - magnetyzm tego miejsca przestał zdawać się siłą przyciągającą tutaj chłopczyka, wsiąknął w niego samego, jego wibracje czuć można było w rozchodzącym się cieple, w lekkim, elektrycznym, brzęczeniu w uszach, w malutkich wibracjach każdej tkanki, możliwych do wyczucia przy wystarczającym skupieniu (pobudzone w tym momencie krążenie zdało się Karolowi czymś o wiele magiczniejszym), co wszystko składało się na poczucie młodzieńczego zrywu wcześniej jedenastolatkowi nieznanego. Prawie że najniższy w swojej klasie, uczeń piątej klasy szkoły podstawowej zdał się tutaj nadczłowiekiem, członkiem kasty wydzielonej zarówno od dzieci jak i dorosłych, wszystkich trwających w ohydnym bezruchu i bezwiedzy, jednych, pchanych ospale przez życie zwierzęcością, drugich, swoją metafizyką. Drugą siłą, która musiała opanować każdego Ubermenscha, był strach. Jawił się pod postacią lekkiego bólu czy nudności, gdzieś pomiędzy brzuchem a plecami, oznaczał dziwne zatwardzenie w gardle, i szybszy pęd myśli, w tym momencie zdających się jakby zwolnieniem śluz na długo wypełnianym zbiorniku dojrzałości. 

          Pierwszy krok osłupił Karola, jego powaga prowadziła jedynie do strachu - nie dlatego, że był to krok przełomowy, ale dlatego, że jego ciężki, zimowy but z hałasem dotłukł już wcześniej potłuczone szkło. Zaspany gołąb sfrunął gdzieś z wysoka. Post-sowiecki panoptykon wrócił jeszcze na chwilę do włamywacza, tym razem z parą oczu w każdym sąsiednim oknie, co teraz Karol uznał za niezasługujące na krztę jego uwagi. Następny krok był już wartki, jego impet był obietnicą następnego, a następny obietnicą dalszych i dalszych. Elewacja rosła i rosła, aż stanęła na wyciągnięcie ręki. Mały dziewięciolatek w biało-złotej albie instynktownie zadarł w tym momencie głowę do góry, a kościelna wieża, rozsypała się pod jego błyszczącymi bucikami na suchy, ceglany pył. W pobliżu rozległo się bicie dzwonów. Ósma rano. Jakby to był jego sygnał, Karol postawił pierwszą nogę w miejscu wyłamanego okna, i sam nie wiedząc kiedy, znalazł siebie w pustej, industrialnej hali.

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach




  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • kiedy to wszystko się wreszcie skończy jeśli kiedyś się w końcu skończy, będziemy musieli nauczyć mówić się na nowo, bo język, który przynieśliśmy ze sobą, we własnych plecakach, jest mokry, podarty i wytarty w fałdach: podaje słowo „ziemia”, ale znaczy ono to, co wbija się pod paznokcie i w lufy automatów, nie coś, z czego wyrośnie gęsta, zielona trawa podaje słowo „sen”, ale znaczy ono piętnaście minut odpoczynku na polu usianym minami, nie sprawiedliwy sen we własnym domu podaje słowo „mama”, ale brzmi ono jak ostatnia modlitwa zanim oniemieje świat więc nie pytaj, o czym jest ten wiersz jest o wyrazach, które stają się z każdym dniem coraz cięższe, kiedy próbujesz je z siebie wycisnąć z ustami pełnymi od ziemi
    • A on... Też jakoś znajduje  Fajną muzykę  Myślałem, że tylko ja Oceniłem go na starcie  Nie myśląc wcale    Głębia    Niewiadomo co  Wymiana książek  Nieprzespana noc Przespany porządek    Nowe flow  Rymy  Dojrzej Ciało    Ruszam ręką  Mam wcale  Mam niemniej  Niekiedy    Kiedy wstaje burzy się mój sen  W burzy loków moja głowa  Aneta coś mówi  Ja...   Gryzę, smakuję i pluję  Duszę się w dusznej duszy  Chociaż hmm Niewiem co to jest Wymiana książek    Kupiłem chipsy i colę Drę włosy częściej niż piję colę A rytm wybijam nogami  Moje poncho złote wisi na krześle  Marek wziął dekoder i ogląda Magię Nagości    Nie wiedziałem co o tym myśleć więc powiedziałem, że pierdole nie oglądam takiego czegoś    Wróciłem do pokoju, w którym mam suplementy, których nie używam by nie przeciążyć wątroby skoro i tak biorę leki   Śmieszne rzeczy  Tak je postrzegam  Wymiana książek jest stabilnym elementem mojego życia  Mamy wiosnę czyli nie jest już zima  W lodówce trzymam zgniłe warzywa 
    • Lunatyczka Fara z przedmieść Bejrutu Lunatykując wplątala się w kłębek drutu Ten drut był na wnyki A nie na szaszłyki  Usttrzeli ją za to myśliwy ze śrutu
    • @Leszek Piotr Laskowski Idealne ukazanie portretu psychologicznego poety.  Pozdrawiam serdecznie. 
    • @Benjamin Artur Krótko, zwięźle, lecz dosadnie i w punkt.  Pozdrawiam serdecznie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...