Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
i tak tyka

bliskość z kobietą
pęd w nieodgadnione nie
bo i piekło

ale jazda

odpłynąłem
i były tonie tylko
fale dunaju

w osikowym gaju

zagaił pierwszy
nim drżąc wyznała tak bez
namiętnie usechł

z kolei

w pociągu kloszard
znów jedzie w korytarzu
w przedziałach klima

po powodzi

zarybiony las
w zastawionych wnykach
ucho od śledzia

Azjakiem w tle

najazd tatarów
na jeźdźca w o borze
raz na sto jaka

pod wieczorek znudził

jak każdy facet
piję co nawarzyłem
sie mię dziurawiec
  • Odpowiedzi 50
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Ha ha ha!
Gra słów trochę w stylu Białoszewskiego, a trochę w modnej aktualnie konwencji poezji lingwistycznej. Bawią mnie takie wiersze, owszem. (Bo chyba powinny?).
Pozdrówka. :-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Miło mi Oxyvio, szczególnie za Białoszewskiego, niezasłużone raczej, porównanie :)
Powinny - jak najbardziej. Cieszę się, że rozbawiłem.
Do miłego.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


gdy Mag da
Tara nie jest różnicą
a wagą czary
:)
czarujesz, ale bardzo dziękuję
Maggy :)
Pozdrowionka.

ee tam!
zawróciłam!
czary na wadze...
nie przesadzę
gdy powiem:
usiadłam z wrażenia
na jeża
a rażenie wrażeniem
takie
że fakirzyzmem
zarabiać mogę!
idę zatem!

buziak!
rewelacja, HAYQ, uffffff
uwielbiam takie odjazdy w dalekie czasoprzestrzenie!
no dobra, muszę gasić, bo parzy palce
pa!
:))))))))))
Opublikowano

co ja tam przy Tarze gasnę dowcipem, o Tobie, HAYQ, to już nie mówię, tylko cha cha cha ...na całe gardło, bo "wciurniście" to fajne i jest się z czego "uśmiać"
dzięki za "talent" humoru, oj masz go HAYQ, masz :))))))

serdecznie pozdrawiam -
Krysia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


gdy Mag da
Tara nie jest różnicą
a wagą czary
:)
czarujesz, ale bardzo dziękuję
Maggy :)
Pozdrowionka.

ee tam!
zawróciłam!
czary na wadze...
nie przesadzę
gdy powiem:
usiadłam z wrażenia
na jeża
a rażenie wrażeniem
takie
że fakirzyzmem
zarabiać mogę!
idę zatem!

buziak!
rewelacja, HAYQ, uffffff
uwielbiam takie odjazdy w dalekie czasoprzestrzenie!
no dobra, muszę gasić, bo parzy palce
pa!
:))))))))))
Znałem kiedyś pewną Fak Irkę z Pragi,
co na gwoździach seks lubiła i gagi
wymyślała, gdy w rosole
facet pod nią klął na stole
- a najbardziej te 200 kilo wagi.
;)
Pa... rzy w palce? Ale co?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Żeby, Krysiu, te "talenty" (mój Boże)
mógł człek jeszcze powymieniać w kantorze.
A tu tylko się buja
- ma za hayq co? QYAH!
I tak dobrze, że choć śmiech wyrwać może
;)
Dzięki Krysiu, pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



:D :DDDDDDDDDDDDDD

gagi gagamy
nie pytaj
damy
co w palce parzy!
parzy bo jarzy
a raczej jara
wiesz co się jara
nie! nie cygara
hipis? i nie wie?

sam mnie uczyłeś
w zamierzchłych czasach
jak skręcać...
nie ty?
a kto?
samo zło
fajne to zło...
a! i nie umiem
limerykiem tak
jak patykiem
po piachu
Brachu!

:P
;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Krysiu droga!
co Ty gadasz?!
gasnę...
ja cię zaraz trzasnę!
gdzie ten dowcip?
to są menki!
gonić hajka

a on z renki
trzaska scenki
co tam scenki!
całe sceny...
weź go dogoń
trza mieć weny
hektolitry
i tak zdzieram z niego
wenę
niczym zdziera
wena hyca znów do hajka
i skończona
bajka!

:D
:*
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



:D :DDDDDDDDDDDDDD

gagi gagamy
nie pytaj
damy
co w palce parzy!
parzy bo jarzy
a raczej jara
wiesz co się jara
nie! nie cygara
hipis? i nie wie?

sam mnie uczyłeś
w zamierzchłych czasach
jak skręcać...
nie ty?
a kto?
samo zło
fajne to zło...
a! i nie umiem
limerykiem tak
jak patykiem
po piachu
Brachu!

:P
;)
e, to chiba nie ja Madziu Cię uczyłem,
ja wtedy koks tylko paliłem w piecu ;)
"masz pojarać, bo mnie parzy" , no fakt
- kałboje tak mówili z Panderosy.
Na haju chodzili, a wzięło się to z tego:
HAJ (B), czyli Hoss, Adam, Joe i Ben (daddy - nie ćpał)
:)
Dzięki ponownie.
Opublikowano

A ja robię za-dymkę i pokadzę HayQ,
nie wiem tylko czy ce-buli woń lub-i On?
Jesteś jedyny w swoim rodzaju, rozpoznawalny
z zamkniętymi oczyma, wystarczy: słuchać, słuchać,
słuchać, a głos masz taki, że aach! Albo czytać, czytać, czytać!
Bardzo mi się! Nawet więcej!
Milion serdeczności nieustannych
- baba

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie martw się OC bulę tyle,
że zapach w ogóle
mi nie przeszkadza,
ach Babo miła, żebyś Ty wiedziała
jak mi się chce Ciebie uściskać
:)
To teraz czuję się okadzony jak łosoś i na gębie
bardziej czerwony od niego.
A toś mi nochal u tarła.
Dzięki.
:)
Serdecznie pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •   24 czerwca 2023

       

        Przeżyłam. Myślałam, że umrę, ale przeżyłam. Gdyby mama nie trzymała mnie za rękę, byłabym pewna, że już jestem martwa.

        Kiedy ratownicy weszli do domu, wszystko wydawało się snem. Głosy się rozlewały. Z ledwością podnosiłam powieki. Czułam spalony szpinak, który gotowałam chwilę wcześniej. Pytali mnie, co brałam. Nie byłam w stanie im powiedzieć. Język mi spuchł, a ciało zesztywniało. Na noszach znosili mnie do karetki. To był trzeci raz, jak jechałam karetką, ale pierwszy na sygnałach.

        Na SORze odzyskałam mowę. 

        - Fenibut - powiedziałam lekarzom.

        Do tej pory mnie trochę bawi, że musiałam im tłumaczyć, co to jest. Znalazłam to gdzieś w internecie. Pisali, że to sowiecki lek uspokajający, neuroprzekaźnik receptorów GABA. Miał działać jak pregabalina. UWIELBIAM pregabalinę. To prawie jak alkohol, ale jest lepsza. Nie chodzi się po niej na skos i nie sepleni jak kaleka.  

        Chyba powinnam się przedstawić. Cześć, jestem Laura, a to jest mój dziennik. Mam dwadzieścia lat i jedyne osiągnięcie na moim koncie to wygranie konkursu recytatorskiego w pierwszej klasie liceum. Jestem ćpunką. Ale nie taką zwykłą, co bierze wszystko jak leci. Nie, ja lubię wiedzieć. O wszystkim, co biorę, czytam. Wiem, jak co działa, z czego jest zbudowane i jakie są konsekwencje ćpania tego. To ważna wiedza, gdyby coś poszło nie tak (wczoraj poszło k o s m i c z n i e źle). Szkoda, że nigdy nie byłam dobra z chemii. Tak to bym poszła na studia. Może w przyszłości stałabym się drugą Lori Arnold albo Walterem White’em. W sumie mogłabym iść na ASP, tyle że ciotki mi powtarzały, że po tym to tylko malowanie portretów na Krupówkach.

        Nie wiem, czy ktokolwiek poza mną przeczyta ten dziennik, ale jeśli tak - niech uczy się na moich błędach. Narkotyki to ścierwo, a ja zrozumiałam to za późno. Teraz leżę w psychiatryku i wątpię, że szybko mnie wypuszczą. 

        Zadomowiłam się na oddziale. Nie jest najgorzej. Pielęgniarki są miłe, uśmiechają się do mnie, kiedy przychodzę po papierosa. Nie możemy ich trzymać przy sobie, wydzielają nam po jednym co godzinę i to jest najbardziej przejebane. Jedzenie też mają dobre, nie to, co na innych oddziałach. Kiedy leżałam na nefrologii, dawali same pomyje.

        Miałam w planach przespać cały pobyt tutaj i obudzić się, gdy odejdą głody. Staram się nie myśleć o kreskach i blantach, ale one same do mnie przychodzą. I Dawid nie pomaga. Jeszcze trzy dni temu piliśmy razem wódkę, a teraz jest tu razem ze mną, bo pomieszał perazynę z alkoholem i fetą. Twierdzi, że ledwo go odratowali, ale ja wiem, że buja. Mógł co najwyżej dostać niewydolności wątroby. A zamknęli go, bo jest po prostu pieprznięty.

        Przed chwilą wołali na leki. Teraz papieros. Dają mi te same tabletki, co przepisał mi psychiatra, tylko dawkę zwiększyli. Przyjmuję to z ulgą, bo będzie się lepiej spało. 

        Kończy się pierwszy dzień mojej trzeźwości. To przerażające. Odkąd pamiętam, jestem na haju. Zawsze załatwię sobie pieniądze. Jeśli nie biorę od mamy, to daje mi babcia. Do tej pory nie wiedziały, na co wydaję. Żle, że się dowiedziały. Nie, nie mogę tak myśleć. Przecież chcę z tego wyjść. Kurwa, Laura, tak będzie dla ciebie lepiej, zrozum to wreszcie!

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach




  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • RZEŹBIARZ SŁÓW   Słowa grube i nieociosane bez obrazu i jakieś bez fantazji, niebyłe, te, które się rodzą samotnie gdzieś nad ranem w głowie bezdomnego poety, są tylko gwiezdnym pyłem.   Dłutem pióra zryte bezlitośnie, z krwawych wiór się otrząsają powoli, czasem się wynurzają z zachwytem, innym razem ze wstydem gasną gdzieś w kącie powoli.   A rzeźbiarz rozhulany w swej samolubnej pasji, tnie tępo i układa niezrozumiałe wyrazy, nieważne czy ktoś je obudzi z ciepłem do życia, on rzeźbi piórem zbolałym, i serca delikatne parzy.   Wiór ściele się gęsto pod krytyki butem, czasem słowo sękiem grubym się ze strachem broni, on już nie dba o zbędne detale, o już wie, jaka myśl się na bieli kartki strachliwej wyłoni.   Nagle wrażliwość chwyta aroganta za serce, być może zmarnował z słów myśli surowe, już za późno gdy rylec pióra złamany bólem, już na karcie obraz oprawcy gotowy.   Bogdan Tęcza.
    • @Tectosmith szokować?  Chyba mnie przeceniasz  @Waldemar_Talar_Talar dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Amber bardzo dziękuję Bursztynku za czytanie @tie-break myślę że w czasach które opisuję postrzeganie miłości bliskości było nieco inne  Ludzie znacznie bardziej skupiała się na cielesności niż na emocjach  Dziękuję za tak fantastyczny komentarz  Bardzo mnie cieszy Twoja obecność pod moimi tekstami  Pozdrawiam serdecznie
    • @Tectosmith

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Moja opinia o wrzuconym wierszu nie jest pewnikiem, tylko wyłącznie moją subiektywną opinią. Jeśli masz inną, po prostu to napisz. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest naprawdę dobre - wskazujesz mnie jako osobę nie rozumiejącą tego, co napisałeś:      To napisałeś Ty i wiem (serio), że chodzi o to, że jesteś autorem książki i prawie tysiąca tekstów.      Autorce podoba się bardzo wiele i nie wnikam w jej gusta.      A niby dlaczego? Dlaczego mam nie kwestionować Twojego osądu? Dlaczego miałbym przyjmować Twoje słowa za pewnik?  Jak już napisałem - bycie autorem zobowiązuje do utrzymania spójności w przekazie. 
    • senne imaginacje jak szum zielonego morza i kłosy na dłoni...   ze wszystkich stron czuję puls i oddech   drżenie po zmroku duchy zjawy upiory uklękły oszronione pajęczyną próbują  zwrócić na siebie uwagę   za kilka sreber  rozłożona  na świeżym śniegu  przy ulicy świętej zziębniętej kurwy nędzy   radość  podzielona na wiele osób jak papierowe lampiony  przebija błękit nieba i szybko gaśnie   życie czasami lubi żarty  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...