Ostatnia rozmowa

[Dama Kameliowa]

-Czy ty nadal?
Tak
-Rozumiem
Powiedziałam,że już na zawsze, chyba niesłyszałeś
-Nie, po prostu nie wierzyłem
Zresztą jak zawsze, nigdy mi nie ufałeś
-Przepraszam
Nie musisz, zamknęłam otwartą dłoń
-A co ze wstydem?
Jako darząca... zachowam go
-To już?
Chyba tak
-Czemu nie płaczesz?
Bo nie potrafię już płakać, msiałabym otworzyć dłoń
-Mogę odejść?
Zawsze mogłeś...
-Zapłaczesz?
Nie mogę ci tego obiecać, idź już
-Dziękuję i przepraszam,że ja nigdy...
Proszę, a ja ciebie zawsze...

I odeszli, każde w inną stronę, tylko ich cienie
trwały wciąż nierozerwalnie na rozdstaju dróg...
Bo przecież nie mogą rozstać sie osoby, które nigdy....