Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Prowokujesz do dyskusji, fajnie prosto napisane. Jak wszystko co piękne, tak i nasz fijoł rodził się w bólach.
I masz mój głos.


Który, no który
Jeszcze nie czytał zaległej lektury
Nikt nie podnosi palca do góry
Kto by tam czytał te stare bzdury

A to początki naszego czytania
Bryk wyświechtany
Westchnienia, wyznania
Przepisywane wypracowania.

W bólu i braku należnej kultury
Budziliśmy miłość literatury

Opublikowano

Przez czyjąś fantazję nam narzucone,
Oczy czytaniem tak bardzo zmęczone.
Kłębią się w głowie, jak wiatry na górze,
Z niechęcią wspomniane już po maturze.

Też nigdy ich nie lubiłem, zwłaszcza jak zmuszali do ich czytania...

Gorące pozdrowienia od ogniska dawnego przymusu.
Janek

Opublikowano

lektury? toż to zmora
ucznia i profesora

Moja głowa siwizną musiała się pokryć bym lektury niegdyś obowiązkowe, bez przymusu przeczytała ;-)
Cóż, moja polonistka nie potrafiła mnie do nich wówczas przekonać .

I mój głos masz Eluś !
Ściskam
Jola

Opublikowano

Szkoda, że do szkoły nie chodzę teraz;
zamiast Chłopów czytałbym Harry Pottera!

Sprawdżcie dla ciekawosci co oni teraz czytają... Poeci z nich nie wyrosną! Pozdrawiam serdecznie. Eugeniusz

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka ... poczuć stopami  chłód trawy  pójść spacerkiem  wzdłuż murawy    z wróblami  się podroczyć  jakiś kwiatek  przeskoczyć    uśmiechnąć  się do siebie  będzie jak w niebie  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia   
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - zmieniłem zakończenie - myślę że nie popsułem  - dzięki za przeczytanie  -                                                                                                                                                   Pzdr.serdecznie.
    • @Benjamin Artur   Twój wiersz zaczyna się od metafizycznych pytań, by za chwilę zderzyć odbiorcę z prozą życia i "miłością chowaną do teczki". Największe wrażenie zrobił na mnie jednak motyw sznura - i to genialne przejście od banalnego obowiązku z pralni do mrocznej metafory w puencie. Powtórzenia "Który to już rok…" budują duszny klimat wypalenia i rutyny. Bardzo dobry tekst.  
    • Stara kopiejka   Potoczyła się po bruku. Wracałem właśnie ze szkoły, bo ją zamknięto, gdy nagle zobaczyłem demonstrację: transparenty, krzyczący ludzie, machanie rękami. Czuć było, że zaraz będą strzelać. I wtedy ją dostrzegłem. Toczyła się – mała, miedziana kopiejka.   Schyliłem się i podniosłem ją z ziemi. Spojrzałem na ludzi. Ich twarze tworzyły wielość w jedności – tak dramatycznie do siebie podobne, złączone tymi samymi emocjami. Schowałem monetę do kieszeni i ruszyłem w stronę Alej.   Wiał ostry wiatr, a na głowę spadały wielkie płaty śniegu. Wszedłem w bramę, a potem na drewniane, kręte schody. W domu czekała już matka.   Moneta została ze mną na pamiątkę. Miedziana kopiejka z 1904 roku – dla późnego wnuka.
    • @Arsis cały czas ta sama klasa:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...