za maską arlekina

[manaika]

odszedł idąc
szedł odchodząc
i nie czuł nawet wspomnienia

i wtedy
między nim a mną
zapadła ciemna noc

gdybym nie widziała
ale widziałam
nie mając świadomości

i wtedy
zatraciłam się w szaro-zielonym piekle
ich spojrzeń

czułam
szukały mnie
zagubionej
w świecie
niedomówień

spojrzenia obcych
z pozoru
nie znalazły niczego
jakby nic się nie zmieniło

ja tylko
skryłam się znów
za maską arlekina

a to co czułam
ukryła metafora



proszę o pomocc..ponieważ jakoś nie mam siły wracać do uczuć,pod wpływem których to pisałam..

[andrejch]

ale w czym pomoc...
jeśli chodzi, że ktoś odszedł i zranił w tenże sposób- specjalnie. to należy wstac i nie załamywać dużej głowy - udowodnić swoją postawą co tak naprawdę stracił.
a jesli nie o to, także należy wstać i odżucić metafory i być sobą. Wtedy żyje się najłatwiej.

ost zwrotka jest na 6+ i wyżej cały wiersz także na 6 ;] masz talent... ;)
lub po prostu znaleźć sobie cel jedno marzenie i dążyć do niego wciąż bez przerwy... ;] jak co to pisz postaram się pomóc jesli mnie się uda :)
to nie wracaj do tych uczuc ;]

[manaika]

baardzoo dziękuję za miłe słowa..(:

ja to właśnie mam tak..że nie daję po sobie poznać, że coś jest nie tak..i dlatego też kiedy mnie męczą jakieś 'złe' emocje, to staram się je wyładować pisząc ^^

poszperam w szufladzie i wrzucę może coś po południu, więc będę wdzięczna za kolejne słowa otuchy..czy też - jeśli będzie taka potrzeba - krytyki.

serdecznie.

[andrejch]

miałem podobnie ;]