laleczka hic et nunc

[Anastazja.P]

filigranowa
lat garść

spaceruje po gorącej linii
mruczy pod nosem
parzy ją w stopy

widać
uśmiech na fizysie guignol
twardy i żarzący
grymas nieczytelny

roześmiana w bólu
ciepła głowa
ciepłe ręce

spojrzała za siebie
tak szybko

otworzyła ażurowy pyszczek
ostudziła nawet swój cień

wilgocią spłoszyła woń

[Wuren]

Dziwnie kobiecy wiersz, biorąc pod uwagę poprzednie utwory :)

Urzekła mnie ta trochę kotka, trochę jaszczurka...
Smutne, że sama sobie zbudowała klatkę ograniczeń...
A najgorsze, że ani śladu po niej...

Pozdrawiam
Wuren

P.S. Sekretnie w pyszczku lśnią ostre ząbki :)

[Roman Bezet]

A ja zawsze myślałem, że wilgoć i woń w parze idą :)

Wyrzuciłbym przecinki i rozbił te wersy - mi wadzą.
Podoba mi się taka liryka z odrobiną gry językiem.

pzdr. bezet

[Anastazja.P]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

hmmmm .... nie napisano, ze sama zbudowała...
może uciekła????
Wuren i tak masz CMOKA za interpretację :))) (jak będę tak cmokać to mnie Pan Serocki opie......tralalala) :)))
Pozdrawiam
Ana.

[Anastazja.P]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Panie Romanie, jeśli podoba sie to też CMOK :))
...a na poważnie, które wersy Pan by rozbił???
interpunkcję zastosowałam celem "zatrzymania" czytelnika, naprawdę tak jest źle?? :))

[Jan Polski]

Sądzę, Pani Anastazjo, że bezetowi chodziło o te wersy, w których są przecinku.

Wiersz ma swoją urodę i ona zatrzymuje czytelnika, więc wszelkie inne zabiegi są zbędne. :)

Pozdrawiam - Jan P.

[Anastazja.P]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dwóch Panów chce.....(jakoś cięzko mi odmówić) :)) wyedytowałam zatem
Dziękuję ;)
Pozdrawiam z uśmiechem
Ana.