Panowie, uwaga na To i Owo

[Gość]

To i Owo

Pewnego wieczora, daję wam słowo,
ma luba miała ochotę na To i Owo!
Miła, poczekać musisz do wtorku
bo Tego i Owego już nie ma w worku.
Być może, że jeszcze nie wiecie,
że Tego i Owego nie ma w markiecie,
dlatego każdego wtorku,
nowe, na targu kupuję w worku.
Na targu stragan przy straganie,
a przy jednym tłoczą się panie.
Patrzę na prawo, patrzę na lewo,
aż głowa boli ile tam Tego Owego!
W końcu chwyciłem za worek
zapinany na błyskawiczny rozporek
a na nim napis: bio To i Owo,
francja, gwarancja, używaj zdrowo!
Ile? Tyle! No to biorę!
Nawet nie zajrzałem w ten worek!
Oczy mej lubej zalśniły,
mój miły, jakiż ty jesteś miły,
gdy póżnym wieczorem
zaprezentowałem jej worek!
Powoli rozpina rozporek...
a w worku ...coś się ruszyło,
oby tylko ...To i Owo w nim było!
Ha, ha, ha, przerywa błogą ciszę,
to ma być To i Owo, słyszę,
nie o takim sobie śniłam,
gdy ci zakupy powierzyłam!
Oddaj w tej chwili ten worek,
inny sobie kupię we wtorek!
Mości panowie, czy może wiecie,
jak dogodzić takiej kobiecie?
Poczekać mam do wtorku...
i nie kupować kota w worku!!!
Dziękuję za dobrą radę,
po nowy worek ...już jadę!

[Gość]

Jako, że wiersz Twój Eugeniuszu do Panów jest adresowany, od komentarza się wstrzymam. Pozdrowienia li tylko zostawię i dalszych wersów życzę. Może tym razem do Pań? ;-)))