Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Duchy

makowiec
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

makowiec

makowiec

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Cóż to za dźwięki!?
Symfonia dusz
Stuki, puki, brzdęki
A na meblach kurz

Niewidzialne zjawisko
Naprawdę prawdziwe
Dla jednych pośmiewisko
Dla innych normalne właściwie

To kontakt z zaświatów?
Tak zapewne sygnały
Ale pełno jest wariatów
Co plotą dyrdymały

Mimo to dalej wierzę
Że oni są wokół nas
Raczej w dobrej wierze
A w nocy jest ten czas

Gdybym miał okulary
Magiczne soczewki
Widziałbym te mary
Przytulony do podszewki

Duchy naszych przodków
Błądzące po świecie
Może z latających spodków
Tego się nie dowiecie...

bestia be

bestia be

Opublikowano
Opublikowano

A no ciekawie to napisałeś z rymami , które mi osobiście nie przeszkadzają jednak ciekawy wątek jest w tym wierszu na miarę filozofii, czy , a nawet może umarli są wsród żyjących odwieczny motyw Średniowiecza, ale na topie we Współczesności, gdyż te 2 epoki powiązałeś w 1 logiczną całość, to na pewno. Ostatni wers zamyka wszystko, czyli dalej pozostaje ????????

serdecznie

be

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • vioara stelelor
      Dziewczyna w lesie

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @violetta  Jeśli śmieszy Cię wiersz o gwałcie, to ja Ci głęboko współczuję takiego poczucia humoru.
    • vioara stelelor
      Wiosenny smak kawy

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @huzarc   Przypomniał mi się wiersz Zuzanny Ginczanki - "Maj 1939"   Raz wzbiera we mnie nadzieja, raz jestem niespokojna. Zbyt wiele rzeczy się dzieje — coś przyjdzie: miłość lub wojna.   Są znaki, że przyjdzie wojna: komety, orędzia, mowy. Są znaki, że przyjdzie miłość: serce, zawroty głowy. Kometa błysnęła nocna,   gazeta nadbiegła dzienna. O wiosno, wiosno miłosna! Nie, nie miłosna. Wojenna! Pełnia nadeszła wiosenna i snów ze sobą naniosła.   O wiosno, wiosno wojenna! Nie, nie wojenna. Miłosna! Czytam codzienne dodatki, wnioski z dodatków snuję, obrywam na kwiatkach płatki:   kocha… lubi… szanuje… Brzemienna! Wróżebna! Wiosno inna od innych wiosen! Cokolwiek byś mi przyniosła, wszystko przyjmę i zniosę.   Na maju, rozstaju stoję u dróg rozdrożnych i sprzecznych, gdy obie te drogi twoje wiodą do spraw ostatecznych.   Tęsknota nadciąga chmurą, wieści przez radio płyną. Czy pójdę, czy pójdę górą, czy pójdę — doliną?   NB. Zuzanna Ginczanka została najprawdopodobniej rozstrzelana w 1944 r, w obozie koncentracyjnym w Płaszowie.
    • violetta
      Dziewczyna w lesie

      Przez violetta · Opublikowano

      @vioara stelelor wszyscy mogą płakać, a ja śmieje się:) zło rozganiam śmiechem :)
    • MIROSŁAW C.
      Minab (2)

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      na porośniętym trawą wzgórzu w suchym powietrzu zimno ciągnie z nieba ubywa sił  i czasu   serce się kraje chcesz wstać  nie wstajesz masz zamknięte oczy   i ja  zamykam swoje a w czerwonym blasku pełgają światełka   para  złotych kolczyków jak odrobina słońca przy duchowej urodzie lśni czystym pięknem    tu gdzie mamy zaszczyt    istnieć             
    • Waldemar_Talar_Talar
      Demon

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - nie ma co o niej myśleć  - co ma być to będzie   - lepiej iść dalej            żyć i się uśmiechać - tak mi się wydaje -                                                                                    Pzdr.serdecznie.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...