Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

cicha noc niewyraźna noc
palcami wspinam się po twoim oddechu
gorączka rozpycha ściany
nawlekam na włosy drobne oczka
potu Przełykam ślinę
zaraz
najciszej jak umiem podniosę twoje
inkrustowane powieki pyłem
inhalatora Zima paznokciami
rozprostuje twoje płuca Z poduszki zetrę cień
jak dziecko uspokoję ciebie złotowłosą bajką


pokój, wyciszony, przestanie trzepotać
sen zawaha się na linii warg

Opublikowano

niech przedmówcy mówią za siebie...
odrobine wtórne, pod tym względem,że już coś podobnego czytaliśmy, a to jest lepsze lub gorsze powtarzanie, tak rozumiem wtórność tego tekstu :)

Ale mi się nawet podoba, kilka metafor naprawdę ładnych, tylko wersyfikacja mi zupełnie nie leży.
A może tak?

cicha noc niewyraźna noc
palcami wspinam się po twoim oddechu
gorączka rozpycha ściany
nawlekam na włosy drobne oczka
potu
Przełykam ślinę
zaraz
najciszej jak umiem
podniosę twoje
inkrustowane powieki pyłem
inhalatora Zima paznokciami
rozprostuje twoje płuca
Z poduszki zetrę cień
jak dziecko uspokoję ciebie złotowłosą bajką


pokój, wyciszony, przestanie trzepotać
sen zawaha się na linii warg

Pozdrawiam serdecznie
Coolt

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



lepiej inteligentnie "się" powielać, niż głupio zaskakiwać, dzisiaj przeczytałam na tym portalu wiele zaskakujących wierszy, które wołają o pomstę do nieba, a we mnie wzbudzają potrzebę wołania o pomoc we wszystkich językach świata:/ ten wiersz w porównaniu z nimi jest idealny...
pozdr.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jak szepty na wietrze, Krople spadające Wraz z deszczem, Nocne słowa  Szeptane do ucha, Każdy pragnie  Czegoś jeszcze, Zakochani pożądają przedłużenia swoich  Wspólnych chwil, Chorzy pragną  Nagłego uzdrowienia, Umierający oczekują Końca cierpienia, Impulsywni możliwości Cofnięcia okazanych  Gniewu i złości, Osamotnieni szukają Dłuższego towarzystwa, Jak motyle szepty, Każdy człowiek W przestrzeń je wysyła,    Jeszcze trochę, Jeszcze dziś, Jeszcze jutro, Jeszcze jeszcze, Aż zajdzie słońce  I wstanie nowy świt, By każdy ból  W końcu znikł,   Pod wpływem cierpienia Jedni się kurczą, Drudzy wzrastają, Ale i tak na końcu dróg  Wszyscy się spotkają, Rozstania są  Całkowicie nieuniknione, Niektóre przez los Zupełnie zamierzone, Nie są przyjemnością  Ale jedynie  Bolesną koniecznością, Żal za tym co było, Co być mogło, A wszystko źle poszło, Dobre złego początki Aż z relacji Pozostaną szczątki,   Jednak drogi czytelniku, W tym wierszu  Nie ma smutku, Nie zrozum mnie źle, Po prostu czasem  Nie wychodzi  W życiu dobrze, Nie wszystko od nas Jest zależne, Jednak warto  Lekcje wyciągać, Analizować i rozumieć, Ze smutkiem pogodzić  Trzeba się umieć 10.08.2026
    • Jestem dobry- bardzo dobry - d… bry… - aż tak!  
    • Czy jeszcze słyszysz moje modlitwy tyle połączeń odbierasz co dzień a może telefon jest już popsuty  więc napiszę do Ciebie e-mail   Szanowny Wszechmogący Boże zgubiłem coś dla mnie ważnego wiem że wiesz z jaką prośbą piszę wiesz też dlaczego i co to takiego   przepraszam też że tego nie widzę za dużo myślę za mało czuję mimo że czasami nosiłem to w sobie to wciąż bez tego się gubię   proszę rozpatrz moją cichą prośbę z wyrazami najgłębszego szacunku poeta co gubi się nawet we śnie na drodze jutrzejszego grzechu
    • życie  kocha nas nad życie    ale jest to miłość  która  nie czeka  nie zaleca się  chociaż kokietuje   to MY  MY sami  musimy wziąć  je w posiadanie    tyle ile trzeba    takie all inclusive    8.2026 andrew   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...