czuwanie

[Iza Smolarek]

cicha noc niewyraźna noc
palcami wspinam się po twoim oddechu
gorączka rozpycha ściany
nawlekam na włosy drobne oczka
potu Przełykam ślinę
zaraz
najciszej jak umiem podniosę twoje
inkrustowane powieki pyłem
inhalatora Zima paznokciami
rozprostuje twoje płuca Z poduszki zetrę cień
jak dziecko uspokoję ciebie złotowłosą bajką


pokój, wyciszony, przestanie trzepotać
sen zawaha się na linii warg

[teraa]

wtórne

[Iza Smolarek]

W sensie...?

[Hanna Kilt]

a ja proszę przedmówców o sprecyzowanie słowa wtórne, w stosunku do tego wiersza...

[Iza Smolarek]

O to samo pytam/proszę.

[Coolt]

niech przedmówcy mówią za siebie...
odrobine wtórne, pod tym względem,że już coś podobnego czytaliśmy, a to jest lepsze lub gorsze powtarzanie, tak rozumiem wtórność tego tekstu :)

Ale mi się nawet podoba, kilka metafor naprawdę ładnych, tylko wersyfikacja mi zupełnie nie leży.
A może tak?

cicha noc niewyraźna noc
palcami wspinam się po twoim oddechu
gorączka rozpycha ściany
nawlekam na włosy drobne oczka
potu
Przełykam ślinę
zaraz
najciszej jak umiem
podniosę twoje
inkrustowane powieki pyłem
inhalatora Zima paznokciami
rozprostuje twoje płuca
Z poduszki zetrę cień
jak dziecko uspokoję ciebie złotowłosą bajką


pokój, wyciszony, przestanie trzepotać
sen zawaha się na linii warg

Pozdrawiam serdecznie
Coolt

[Hanna Kilt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

lepiej inteligentnie "się" powielać, niż głupio zaskakiwać, dzisiaj przeczytałam na tym portalu wiele zaskakujących wierszy, które wołają o pomstę do nieba, a we mnie wzbudzają potrzebę wołania o pomoc we wszystkich językach świata:/ ten wiersz w porównaniu z nimi jest idealny...
pozdr.