Cztery pory roku

[Ela_Ale]

Jesienią wiatr cię ode mnie wywiewa
lecisz z liśćmi, deszczem, błotnistą szarugą
nieobecny ciałem, bliski gwiazd i nieba
znikasz mi boleśnie i na bardzo długo

Zimą śniegu białe, lodowate zaspy
błyskają w świetle ulicznych latarni
o tej porze cię nie ma, czyś może mi zasnął
i nie wyjdziesz do wiosny ze swojej sypialni

Wiosną, że cię ujrzę, nadzieja przychodzi
poczekać na ciebie w maju jestem skłonna
chcę czuć w twoich wierszach, że coś się odrodzi
w czerwcu ta nadzieja staje się już płonna

Przyszedł lipiec, niebawem wreszcie się spotkamy
Będzie to najlepsze w moim życiu lato
Ufam, że oboje prawdę tę uznamy:
Minione pory roku były czasu stratą

[Ryszard Kisiel]

Następny miły wiersz, "płonne nadzieje i tak minął rok". Okropnne takie
wyczekiwanie. Niestety, na szczęście poczekać warto. Pozdrawiam od zaraz.

[Ela_Ale]

Eeee tam. To tylko, jak mówicie, peelka sobie pogadała dla rozrywki. Ale ogólnie - pewnie, że wielu tak czeka i czasem jest to miłe, a czasem dręczące. Zależy, na co lub kogo się czeka i jak długo, nieprawdaż? Pozdrawiam z życzeniami na Nowy Lepszy Rok. Elka