Destylowane uczucia

[Coolt]

z cyklu Szkoła
***
Zawiesina
to zachwyt
nie chce się rozpuścić
w przydługim już spojrzeniu

Wskaźnik uniwersalny
roztopione tęczowe szkiełka
słabnące kolana
przypływem grawitacji
rozchylone westchnięciem
usta

Dyfuzja
wzajemnego zafascynowania
porwane półsłówka
krzepną
w zrozumienie
aż skrzy się
nieśmiałość wpada w ramiona

Ciąg reakcji
przyciąganie ciał
wymiana dodatnich ładunków

I jej prośba
Tylko nie tłumacz wszystkiego
chemią

[Dora Leguska]

podoba mi się bardzo Coolt":

"aż skrzy się
nieśmiałość wpada w ramiona "

"I jej prośba
Tylko nie tłumacz wszystkiego
chemią"
Pzdrawiam
Dora

[Giovannii]

Brrrr, nie lubię chemii. I nie podoba mi się.
Pozdrawiam
G.

[Coolt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No,no, bo jeszcze wezmę to sobie na poważnie ;)
Rozumiem, że to mój wiersz Ci się podaba, a nie moja nieskromna osoba ;)

Giovannii: trzeba przezwyciężać swoje uprzedzenia, 'chemia' w wymiarze kontaktów ludzkich(czyt. męsko-damskich) może być całkiem przyjemna :)
Chociaż, jak się rzekło, nie można zwalać wszystkiego na 'chemię'

Pozdrawiam serdecznie i dziękuje bardzo za komentarze
Coolt

[Anastazja.P]

in + forma w moim klimacie
Pozdrawiam. Ana.

[Coolt]

Marto: cieszę się, że udało Ci się wydestylować uczucia z tego tekstu i się podobał :)

Anastacjo: in, czyli treść tak? :)
Jak widać nawet chemiczne klimaty są porządane ;)

Pozdrawiam Panie serdecznie
Coolt