Zewnętrzne wnętrze

[ryszardmc]

Dusze się dusze w swoim wnętrzu
Pisze by się uwolnić nie myślę teraz o żadnym pięknie
Szukam szukam i znajduje chociaż na chwile ucieczkę
Zamknięty w sobie jak w złotej klatce każdy ma klucz
Lecz nikt nie chce go użyć
Bo tak lepiej tak wygodniej omijając
Myśląc bądź częściej nie i przemijając
Nikt mnie nie rozumie a to co pisze to nieliczni
Bo nieliczni coś o mnie wiedzą
Inny inny dla każdego w swym zewnętrznym wnętrzu

[MałgorzataXX1]

Hmmm...
Niepokojący wiersz.
Dużo w nim poczucia odrzucenia i rezygnacji.
Brak wiary w ludzi i niekiedy w siebie.

Udrękę łagodzi jedynie wylanie siebie na papier.
Przelanie swych uczuć.
Bolących, piekących.

:)

[ryszardmc]

Brak wiary w ludzi hmmm tu się zgodzę lecz jest to dość specyficzne i trudne do zrozumienia, oczywiście nikomu nie ujmując, chodzi po prostu o to, że nie każdy mnie zna, ale z tym brakiem wiary w siebie to nie dokońca;)

[MałgorzataXX1]

"Duszę się "powtórzone nadaję głebszej roli kolejnej częsci zdania..
a więc "w swoim wnętrzu", nie pozwala Ci się uwolnić
czujesz się niejako spętany w swojej ludzkiej postaci
hmmm?

ja nie próbuje Cię poznać

analizuje jedynie Twoją tworczość ;)

[zaneta.flisak]

Czytanie męczy i nie wynika to z trudniejszej formy po prostu tekst nie jest płynny. Zastosowane anafory jak dla mnie nie podkreślają sensu słów. To moje skromne zdanie, podkreślam, że to subiektywny odbiór. Pozdrawiam serdecznie.