Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

otulone nca przykryte cieniem
splukane deszczem wyrosle spod ziemi
groby ludzi ktorzy przemineli
ich zycie wypalilo sie jak swieca
oni juz znikli jak gwiazda ktora
nagle znika znieba nie pozostawiajac
posobie zadnego sladu

tylko kruk przysiadlszy na drzewie
zalosnie przypomina o dzisiejszym pogrzebie

Opublikowano

nca?
splukane?
wyrosle?
ktorzy?
zycie?
wypalilo sie?
swieca?
juz?
ZNIKLI??
ktora?
ZNIEBA??
pozostawiajac?
POSOBIE??
zadnego sladu?
oprzysiadlszy?
zalosnie?
Żałośnie...

Pozdrawiam
Wuren

Opublikowano

do bełkotliwych nie należę w jasnośc formy i treści bardzo wierzę - i oczekuję jej od innych...
napisz coś jeszcze - innego - poczekam - przeczytam

Opublikowano

Cała para w gwizdek! (taki piękny nick :)

Jeśli wiersz w ciągu 24 godzin nie zostanie poprawiony (błędy literowe, ortograficzne) - osobiście go wyekspediuje do kosza.

Może ktoś z Szanownych pomoże autorowi i wskaże, bo mnie ręce opadły i powalonym nieco :)

pzdr. bezet

Opublikowano

"otulone nocą przykryte cieniem
spłukane deszczem wyrosłe spod ziemi
groby ludzi którzy przeminęli
ich życie wypaliło się jak świeca
oni już zniknęli jak gwiazda która
nagle znika z nieba nie pozostawiając
po sobie żadnego śladu

tylko kruk przysiadłszy na drzewie
żałośnie przypomina o dzisiejszym pogrzebie"

Tylko tyle? A jakieś nagrody może?
[sub]Tekst był edytowany przez Witold Marek dnia 31-08-2004 14:30.[/sub]

Opublikowano

przepraszam nie moge na swoim komputerze robic znakow polskich a jesli sa tam jakies bledy to bardzo przepraszam poniewaz jestem dysortografem i zawsze mialalm z ortografia klopoty jezeli chodzi o podobnosc do wiersza norwida byc moze jest nap[ewno zbiegiem okolicznosci bo dobiero teraz gdy zostalo mi to wytkniete w komentarzu znalazlam ten wiersz i zapewniam ze pierszy raz go czytalam ale warto bylo na niego natrafic bo jest swietny dzieki za slowa porzadnej ktytyki nastepnym razem sie bardziej przyloze dopiero od niedawna zaczelam pisac i sa to moje poczatki

Opublikowano

przepraszam nie moge na swoim komputerze robic znakow polskich a jesli sa tam jakies bledy to bardzo przepraszam poniewaz jestem dysortografem i zawsze mialalm z ortografia klopoty jezeli chodzi o podobnosc do wiersza norwida byc moze jest nap[ewno zbiegiem okolicznosci bo dobiero teraz gdy zostalo mi to wytkniete w komentarzu znalazlam ten wiersz i zapewniam ze pierszy raz go czytalam ale warto bylo na niego natrafic bo jest swietny dzieki za slowa porzadnej ktytyki nastepnym razem sie bardziej przyloze dopiero od niedawna zaczelam pisac i sa to moje poczatki

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
    • Będę taką jaką chce mnie Świat się wykoleja w słownikach Pojedynczych przechodniów Zbiór pusty jest elementem Każdego zbioru ludzkiego też To ja dziś, ogłaszam się tym pustym Dobrze już, biorę to na siebie Jak zbyt słoneczne miejsce w autobusie bez firanek Mkniemy na południe Z tyłu Nocny Kowboj z kumplem Od którego idzie chłód Walczy skubani ze mną o pusty zbiór  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...