Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Budzę się,zasypiam przy Tobie
w każdym śnie Cię odnajduje,
o prawdziwych obliczach sennego świata się dowiaduję,
a gdy otwieram oczy?
Znów mogę Twój ciepły oddech na ciele poczuć.

Myślałam już,że jestem w niebie...
Ty sprawiasz,iż mam to wrażenie
niczym rajskich bram wspomnienie
Nie oddalaj się ode mnie chce to czuć,
nawet jak już tam będę.
Bo w odbiciu Twoich oczu widzę cały mój świat,
a usta przypominają mi piękny raj.

Opublikowano

Witam.
Faktycznie trochę trudno się to czyta.
Ale zgadzam się z Jolą nie poddawaj się.
Widzę, że włożyłaś w ten wiersz sporo emocji.
To świadczy o tym, że masz wrażliwość i masz coś do powiedzenia.
Dlatego pisz dalej i doskonal swój warsztat.
Pozdrawiam serdecznie



PS.
Moje drobne i życzliwe rady - aby poprawić czytelność i jakość Twoich wierszy:
1) Po przecinkach (znakach przestankowych) stosuj spacje.
2) Nie stosuj tylu wcięć w tekście.
3) Przecinek na końcu wersu umieszczaj w przypadku, gdy chcesz np. dodatkowo podkreślić
rozdział tekstu. Przeważnie zastępuje go wersyfikacja (przejście do następnej linii).
4) Nie stosuj rymów „na siłę”, bo wyjdą tzw. Częstochowskie.
Poza tym, nie zawsze musi być rym, aby wiersz był dobry.
5) Staraj się zachować rytm, żeby płynnie się czytało.
6) Gdy już napiszesz swój tekst. Przeczytaj go kilka razy i sprawdź czy inni odbiorą go tak
jak zamierzasz. Tzn. czasem podczas recytacji zauważa się, że w innym miejscu powinna
być pauza itp.
7) Sprawdź czy nie ma błędów ortograficznych itp.
8) Jeżeli spotkasz się z konstruktywną krytyką, uszanuj ją i wyciągnij wnioski.
Jeżeli spotkasz się z chamskimi komentarzami, bądź agresywną krytyką pseudoekspertów,
nie przejmuj się i nie poddawaj się.
Pamiętaj, ludzie na poziomie krytykują ale nie obrażają.
9) Każdy kiedyś zaczyna, możesz i Ty.
Poza tym uwierz mi:
Nie mylą się tylko Ci, co nic nie robią.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
    • @Jacek_Suchowiczteż tak wielokrotnie mam, że już nie poprawiam...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...