Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

brak dziś na niebie gwiazd
me serce w smutku pogrążone
olśniewał mnie ich blask
były jak dziury wydrążone
na bezgranicznej błękitu rozterce
jako dawne szczęście, moje serce
wiem, że świat naprzód pruje
otrząsnąć się z bólu powinnam
choć czasu minęło tyle
żeby nie czuć się winna
że jej nie pożegnałam jak należy
Jej ciało w ziemi leży
a Ja tu, przed Tobą stoję
ciągle płacząc nad Jej brakiem
dość! koniec już łez! dalej iść muszę!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @AmatorSztuki .. kapitan niech ma trochę swobody nie trzyma rodziny za rogi   niech sam czasem pożegluje jeśli się z tym dobrze czuje  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @lavlla nisu   Bardzo dziękuję!   Tak bywa, gdy człowiek jest w silnej traumie lub depresji. Zanim zrozumie, że może być inaczej - musi przejść długą drogę.  Serdecznie pozdrawiam. 
    • @wiedźma Historia złej bliskości, pięknie opisana "czarująco".   A czy złota klatka nie jest czasem lepsza od nie-złotej?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      A może życie człowieka, w dowolnym wydaniu, jest klatką, a wyzwolenie przyjdzie po? A może... klatka jest nam potrzebna, żeby czuć się bezpieczniej za cenę wolności? Cała socjalizacja uzbraja nas w narzędzia bezpieczeństwa, wzbogaca wiedzę, ale pozbawia wrażliwości, pomaga zobaczyć w konkretny sposób, daje gotowe klisze oceny, które nie muszą być mądrością, ale protezą. Wiemy wiele, ale czy rozumiemy... Dla mnie Twój wiersz jest dobrym powodem refleksji. Dziękuję :-)  
    • @wiedźma Dziury w swetrze, jak dziury w pamięci, jak wyrwane klatki z wielu filmów o nas. Niektóre są raną, inne dobrodziejstwem, bo nie warto i nie sposób żyć bez zużywania życia/siebie.  Dziękuję za mądry wiersz. Ładnie czarujesz, jak zwykle

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Mitylene   Bardzo dziękuję!    Dziękuję, naprawdę miło to przeczytać. Masz rację - czas jest tym, czego nie da się odkupić ani zatrzymać, i właśnie ta nieuchronność była dla mnie punktem wyjścia. Cieszę się, że obraz teatru i wyjścia poza jego ramy się spodobał. :)    Serdecznie pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!    "Czas to pieniądz" - świetne podsumowanie, bo to właśnie ta wymiana (czasu, geniuszu, szaleństwa na walutę) była dla mnie punktem wyjścia. A "nocny scenariusz z labiryntu podświadomości" – ładnie to ująłeś, wiersz rzeczywiście ma taki sennie-niespokojny charakter.  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Łukasz Jurczyk   Oboje byli siebie warci!   Ich otwarte małżeństwo byłoby i obecnie bardzo "surrealistyczne".  Ale uważam, że Gala była mimo wszystko dominą.  :)    Bardzo dziękuję i serdecznie pozdrawiam. :)  @viola arvensis   Bardzo dziękuję za tak miłe słowa.  Serdecznie pozdrawiam. :) @lena2_ @Robert Witold Gorzkowski  @Rafael Marius @Simon Tracy @Benjamin Artur @Leszek Piotr Laskowski   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...