Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Madam radna żandarm Adam


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Anna władza, jak na żeliwo łasa Kaina to. T.N. Ala grot. Senior buty nos Ela kitel. A pały waży, razy po raz sopel ślad wał i sino kotary. Wanda ogni p... macała psotna pani, lamp o rysa. Madam radna żar dywanu kawał szatana.Tan raz czarne to koty roka na kolanie foka. Tan, co mak, a jak? Komu trawy? Wino tacami Tamar? Dała pilaw i man; kotu Boruta mata i Rawy. Te parapety mu to posoli siano. Taki żart szpagaty pokaże żółwia. Wyrzucała potem? A jeże w oleju, że jada raper żaby. Role i w sęku ta Lady. Właz, a kopytne ma i dole, co tu bezy, tort i knura wina pot, a Nana? Cała dupa teraz. Co a tu jara dna lot, Ela? Bonanza, rondo mes kufra jama, twaróg. O to łza, nutę ma zator głaz skarbu brak? Szał! Grota zamętu na złoto gór, a w tama jar. Fuksem o dno raz. Nano balet o landara, juta oczar? Etap udał, Acan, a na to pan? I warunki troty zebu to cel? O diamenty pokazał. Wydala, tu kęs wieloryba żre parada je żuje lowe? Że ja met o pałacu zrywa. I w łoże żak o pyta gap? Z straż i Katona i silos o pot. Umyte parapety. Wariat a maturo but oknami wali pała? Dramat i maca toni wywar, tu mokka! Jaka mocna ta kofeina- loka na koryt oko. Ten raz czarna tana ta z sława kuna, wydra, żandarm. Adam, a syrop malina. Pan to spał, a camping o! A dna wyra to koni siła w dal. Ślepo, szaro, pyza ryża. Wyła! Palet i kalesony. Tu broi Nestor, galant. O tania kasa łowi leżanka jaz dał wanna.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Prowadzimy się jak auta na autostradach, machając do siebie przez małe okienka uchylonych szyb. Jedziemy trasami szybkiego ruchu, mijając się z życiem.   Ja jestem kierowcą ciężarówki. Lubię klimat przydrożnych barów, wiśniowe ciasto i szejk za pięć dolarów. Okna mojej ciężarówki pomalowałem w polne kwiaty, i śmieję się do machających policjantów.   W klaserach, zamiast znaczków, pomiędzy aktem urodzenia a świadectwem zgonu trzymam mandaty. Tak jest dobrze: słońce odbite w wodzie i coś, co próbuje mi opowiedzieć kolejną historię. Patrzę pustym wzrokiem – to nie ma sensu, zostawiam to.   Czy czujesz ciepło swojego ciała? Słoneczny guru twierdzi, że to jest jeszcze prostsze. Nigdy nie opuściliśmy drogi – tak twierdzą mapy, więc jest to wystarczający powód, by je wyrzucić znów iść na oślep.   Ta droga nie ma końca. Powiedz to teraz: że nie wiesz, czym jest droga, usiądź, zakładając nogi na szyję. Mrucząc tajemne sylaby, odszukaj sens – jeśli potrafisz.   Ja jestem żartem stworzonym na własny użytek, tylko czasami zachowuję pozory, bo bardzo lubię popołudniowe herbatki. Tego poranka wyjąłem z twojej głowy sen o domu wśród pastwisk i pomyślałem: to szaleństwo żyć z dala od ludzi. Ale to był tylko sen – najdziwniejszy ze snów.   A teraz chodź i powiedz: kto widział mnie prawdziwego? Komu udała się ta sztuka?   Poczułem i usłyszałem to dzisiaj. Słońce wstało rano, a później, jak zwykle, nie wydarzyło się nic, co warto byłoby zapisać. Ty wiesz i ja to wiem: drogi prowadzą donikąd, krajobrazy są takie łudzące.   Nasze okna malujemy w polne kwiaty, później śmiejemy się do przejeżdżających podróżnych. Jestem zaaferowany, mam kłopoty, boli mnie serce – medycyna zna takie przypadki.   Moja babcia piła herbatę z malinami, latem zbierała lipowe kwiaty. Nadchodzi ten czas. Przepis jest całkiem prosty: kilka liści wiśni i król koper.   Znowu nadchodzi nasz czas, jedziemy w nieznane, wszystko jest emanacją życia. Na wietrze, jak ptaki, fruwają płachty porzuconych map, słońce rozmazuje kształt horyzontu.   Ziemia wiruje jak bąk w ręku Boga, który na powrót jest dzieckiem.    
    • @Leszek Piotr Laskowski   Bardzo ciekawa ta sprzeczność - słyszenie ciszy. To mogłoby brzmieć jak paradoks dla paradoksu, ale tutaj każda strofa go uczciwie uzasadnia. Wiersz ma rytm, który sam w sobie jest cichy .„Cisza wojen i cisza własnej zadumy - i obie słyszalne.  
    • @Alicja_Wysocka bo takiej pięknej i dumnej jabłonce to wiatr może jedynie nagwizdać

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ale mi sie fajnie czytało na dobranoc!  
    • @Lenore Grey Oczywiście, że tak.
    • @Simon Tracy oo, bardzo mi miło

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      mam zatem nadzieję, że ten mini pejzażyk się spodobał...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...