Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

****

Charlie Six
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/101500--/

Rekomendowane odpowiedzi

Charlie Six

Charlie Six

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

W każdym z nas
Nienazwany jest las
Jak wszechświat bezkresny
Niezmącony i wieczny
Osłonięty mrokiem
Za którym wiatr nuci
Melodię uczuć spływających potokiem
Raz przepełniony światłem
A raz podczas pełni księżyca
Dzielony wespół z diabłem
Niebo nad nim
Przeszywane przez błyskawice
Uderzające w ziemie
By ta wydała swe mroczne tajemnice
Zapomnianych wspomnień
Które piorun spali ogniem
I nieraz zbłądziwszy wśród marzeń
Można spotkać na swej drodze
Najzimniejszą grozę
Czyhającą w korytarzu zdarzeń
Wtedy prędko niczym strzała wystrzelona kuszą
Uciekasz do swego lasu który jest twą duszą

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/101500--/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiedźma
      Sucha łza

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Charismafilos  W tym wierszu czuć bezradność. Łzy mógłby by przynieść katharsis. Bardzo mocny i emocjonalny utwór.  Pozdrawiam serdecznie.
    • Stukacz
      Mrok

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Kolejny utwór z cyklu "Echo"     Rozsiane w przestrzeni obłokach Roje cząsteczek we mgle Ład nad łady po ich bokach Śmiertelny błysk promień śle   Kształty, kosmiczne cienie, mgławice Zbite w męczarni czarnego snu Podmuch głaszcze umęczone lice Bez pamięci o proroczym dniu   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Mrok gęstnieje w powietrza wilgoci Wygnańcy w żywiole walczą, tną A księżniczki łza płynie i się złoci Cztery głowy pochylają się i gną   Proroctwo spełnione, zapłakała złota Pierwsza, za nią druga płynie łza Ciąży jak kark pod ciężarem młota Sen za snem płaczącą w sen kolejny gna   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Czarne słońce, niebo czarne W dół doliny czarny rzuca blask Szary krajobraz, losy rycerzy marne Widać krew, słychać mieczy trzask   I dwóch z mieczami między tłumem W szale wpada w walki gąszcz Z natchnieniem, lecz snu bezrozumem Kąsają i walczą sprytem jak wąż   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości
    • Alicja_Wysocka
      w połowie

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @LessLove Miałeś rację, raz jeszcze dziękuję :)
    • LessLove
      w połowie

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka Całkiem fajniej, trochę "lżej". Dobrej nocy.
    • Poezja to życie
      Kosmiczny pył

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Nic nie było  Przed tobą    Nic nie było  Po tobie    Nic nie było  Przede mną    Nic nie było  Po mnie    Tylko ślepa cisza  I wielka nicość    Zrodzona z kosmicznego pyłu...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...