tylko naucz mnie ufać

[teresa943]

kiedy pode mną
czarna dziura
nade mną grafit
kroplami siąpi
w ciemności

resztka pokory
żebrze choćby o nikłość
poruszenia we mgle

tak trudno
samemu rozeznać
jak dalej żyć
w ślepym zaułku
miraż

nie zginę na szczęście
dopóki okruszek
w gasnącej lampie

chleb słowa
nie zawodzi
w niedosycie

uwierzę

[Judyt]

no...ażeby tylko(...) Teres, J. płoniaście

[wanesa_ciska]

Dopóki płomyk nadziei warto wierzyć .pozdrawiam

[gamini]

Uwierzę bo nie mogę i nie chcę inaczej. Pięknie jak zawsze. Miłego...

[aluna]

Pozdrawiam autorkę pięknego wiersza!
Otwierasz kulisy ...my i wy ....jakkolwiek by to czytać!
Caluski!
Ania

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ażeby...dziękuję Judyt :)
serdecznie i ciepło

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję Waneso
pozdrawiam serdecznie -
Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

fajnie, że uwierzysz :))
dziękuję Gamini

serdecznie pozdrawiam -
Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hmm..."my i wy" ...ekumenizm :))
Dobrze, że jesteś Aniu!
Buźka!
Krysia

[Zbyszek_Dwa]

Ech ta pogoda
a do tego póżna jesień
takie nastroje często
nie od nas zależne

Piękny wzruszający wiersz o ostatnim okruszku...

Serdecznie pozdrawiam Krysiu

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nastroje to pikuś, kiedy lampa jeszcze płonie
dzięki, choćby tylko okruszkowi.
Dziękuję Zbyszku :))

Serdecznie pozdrawiam -
Krysia