(* * * dreszcz przeszedł)

[Janusz_Ork]

dreszcz przeszedł po listkach
gdy je dotknęły zimne krople

na szarych kantach dachów
siedzą deszczem przyklejone wróble

patrzą na ciebie orlim wzrokiem
jak słowa zapalasz chwiejne
i ogień chowasz w kamień

potem odchodzisz bez bólu bez strachu
a twój cień odchodzi w przeciwną stronę
zawzięty jak kropla drążąca skałę
która poza czasem niczego nie potrzebuje

[M._Krzywak]

Jedna uwaga - "wróble patrzące orlim wzrokiem" - zdecydowanie nietrafne porównanie.

Za to to:
"na szarych kantach dachów
siedzą deszczem przyklejone wróble"

jest genialne.

Na tak.
Pozdrawiam.

[Janusz_Ork]

Dziękuję za przeczytanie i uwagi. Co do metafory, że wróble patrzą orlim wzrokiem - jest rzeczywiście groteskowa, jak i groteskowo odbieram czasem ludzi. Żeby to wyrazić słowami Zbigniewa Herberta:

Z faktu przyswojenia sobie
wiedzy że Ala ma kota
Pan Cogito wyciągnał
zbyt daleko idące konsekwencje

czy nabyta umiejętność
upoważnia do ferowania wyroków.

Niestety czytam na tym forum komentarze wielu czytelników napisane dla wielu piszących i dziwię się czasem, że mają odwagę (przy kompletnym braku samooceny własnych możliwości) wyrażać opinie, krytykować, mądrzyć się, choć nie mają niczego do powiedzenia i swoimi komentarzami nie wnoszą nic do meritum sprawy. Poza tym polszczyzna niektórych wpisów jest tak żenująca, składnia na poziomie szkoły podstawowej, ortografia jeszcze nie wyuczona a może już kompletnie zapomniana – słowem katastrofa. To właśnie tego typu ludzie są dla mnie wróblami patrzącymi orlim wzrokiem.

Cieszy mnie, że jedno sformuowanie w moim wierszu spodobało się Panu. Jak mówi mój ulubiony Herbert – może kilka udanych zdań, to wszystko.

Pozdrawiam serdecznie
Janusz Ork