1 listopada

[adolf]

Już niebo zachodzi tak lekko za ziemię
A na łysej górze jakieś czarownice
anatomię czaszki studiują po leśnej
stronie. Domykają oczodołów niszę.

Mówią do niej zobacz: tam w środku nic nie ma
To wyłącznie bije w dali dzwon kościelny
To skrzydłem ćma bije o ziarnka powietrza
Kiedy odlatuje tobą, w światło świecy

Wabiącej cię nad grób. Jeszcze pachnie ciałem
lecz jutro wystygnie, gdy ziemia ściemnieje
Pościeliłyśmy ci korę tam na drzewie

Będziesz mogła pójść spać, w wiosennym kokonie
Przeczekasz trochę dni, aż staniesz na wadze
Przechylając szalę na jaśniejszą stronę.