Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ludzie nie mają czasu na poznawanie innych,
więc jakaż to oszczędność czasu być szczerym
do bólu od samego początku.
Ludzie myślą, że wiedzą co to miłość
i szybko się przyzwyczajają.
Jak potocznie zwane psy
potrzebują szybkiego wsparcia.
Ludzie mają plany,
poukładane chcą miec życie,
a gdzies za nimi biegnie uczucie.
Stają w miejscu,
one zas jak rzep niepotrzebny
przylegają do cicała,
a to chwilka tylko była,
by spojrzeć na zegarek
i leciec dalej.
Ludzie zmęczeni, wypaleni,
tylko nie miłością co płonąć winna,
lecz kwaśnym gniewem
zalegającym.
Ludzie nie lubia powtórek,
choć ich życie to film.
Boją się nie rozumieć,
więc lepiej nie pytać nie dźwięczeć niepotrzebnie,
nie myśleć.
Oni już nie mają snu,
bo snem stała się dla nich rzeczywistość
Ta niespełniona.
Ludzie podlegają temu co łatwe,
a trydne zostawiają dla tych, co przemęczać sie lubią,
dla głupich,
dla zbyt silnych, aby łatwo żyć.
Cenią spokój,
dlatego biegną tylko 180km/h.
Kochają swoich przyjaciół tak bardzo,
że nie mają ich wcale,
by ich nie ranić.
Ludzie wiedzą co to uczucia,
rzeciez nawet błyszczący robot potrafi
się nagrzać.
wczesniej stojąc ma Słońcu.
Właśnie.
Dla ludzi Słońce to coś, co świeci.
Ich Słońce to pieniądz.
A zamisat upijać się życiem,
przepijają je.
Ludziom brakuje możliwości,
to stąd zrodziło się kombinowanie.
Często cytują piosenki,
wiersze,
niektóre nawet mądre.
Ale cóż z tego.
To nie ich słowa,
siedzą im w głowach, a nie w sercu.
Mówią, bo tak powinno się mówić,
a nie, bo tak czują.
Ludzie..
Ludzie?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew   Wiersz mówi do kogoś, kto stoi w miejscu i potrzebuje nie rozkazu, lecz łagodnego pchnięcia. Światło w przedostatniej strofie (pokażesz się w świetle) to nie reflektory - to  wyjście z cienia, w którym się chowamy. Niepotrzebnie bo jesteśmy wszyscy na podobieństwo ... Bardzo refleksyjny. 
    • Dziękuję Violu. Pisałem szczerze i od serca, również po to, żeby być może ktoś przypomniał sobie jak wielkim dziedzictwem kulturowym i historycznym jest dla nas -Polaków- Lwów. Dla przykładu: przed WW2 były dwie najbardziej liczące się szkoły matematyczne, a jedną z nich była właśnie Szkoła Lwowska (reprezentowana przez takich polskich geniuszy matematycznych jak: Stefan Banach czy Hugo Steinhaus). Drugą była Szkoła Warszawska (Wacław Sierpiński, Kazimierz Kuratowski, Alfred Tarski). Straciliśmy Lwów przez m.in. te okoliczności, które opisuję pod koniec w "Balladzie o Dywizjonie 303". Ile tragedii wydarzyło się wśród polskich elit lwowskich to aż za serce chwyta (to jest jakby rozszerzenie tematu zbrodni wołyńskiej). Niewątpliwie temat na kolejny, niepoprawny politycznie, ale opowiadający prawdę wiersz... ale napisać mi go będzie ciężko... o ile w ogóle mi się uda.. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • @lovej   To wiersz czuć całym sercem - chaotyczny jak życie, szczery jak mało co. Ten łabędź rozkładający skrzydła zostanie ze mną długo a taniec w kaloszach podczas suszy to szczyt poetyckiego absurdu i jednocześnie niezła metafora życia. :)
    • Przez całe życie, aż do pewnej chwili, byłam samotna mimo, iż mnie lubili. Wracać do domu mi się nie chciało, gdyż tam łóżeczko tylko czekało. Kolory wyblakły, słoneczko zaszło, mimo ciemności nie mogłam zasnąć. Dym do płuc leciał, pamięć zanikła, trafiłam na dno; przypinka " DZIWKA ". *** Jaskrawe światło, brunatny odcień, dotarł do oczek, rozjaśnił głowę. NIE w TAK przemienił, w życiu namieszał, amnezja to przeszłość, powraca " BESTIA ". Swym dobrem nastraja zniszczoną głowę, samotność rozumie, że nadszedł koniec. Czystą miłością, udowadnia stale, że skończymy razem na piedestale.
    • @A.Between   Ten wiersz jest delikatny jak to co opisuje - kilka słów w wiadomości, chwila na mokrym bruku, spojrzenie które mówi więcej niż chciało powiedzieć. "Usłyszałem twój ukryty los" - piękne! Ktoś kto tak patrzy na drugiego człowieka pisze cudne wiersze.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...