Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

z życiorysu wymazało się lato
jesień wynagradza mi skradzione
zbiór zasuszonych w pęku liści
koszyk kasztanów, orzechów
zapach pieczonych ziemniaków
pochlebia nadrabiając stracone

wesołe jarzębinowe kulki
kłując palce nanizam złote nici
nabieram wciąż nadziei
taka zimna ale miła jesień

sypialnia stała się
przylądkiem być
bo taka potrzeba
widoków w dal

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



To taka maleńka propozycja retuszu formy, dwa razy "stracone"...może jedno podmienić na "minione"?
Wiersz tchnie wyciszeniem, zadumą i pokojem, czuje się ogromną nadzieję w nowym "być"
ograniczonym do widoku z okna sypialni;
piękny wiersz Aniu :)

Trzymaj się!
Serdecznie pozdrawiam i ściskam :)))
Krysia
Opublikowano

"wesołe jarzębinowe kulki
kłując palce nanizam złote
nici nabieram wciąż nadziei
taka zimna ale miła jesień" - ta strofa jest przekombinowana, a przez co niezrozumiała

"stracone" x2 wytknęła Krysia, trzeba coś z tym zrobić:)

dwa ostatnie wersy biorę w ciemno

pozdrawiam
r

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



To taka maleńka propozycja retuszu formy, dwa razy "stracone"...może jedno podmienić na "minione"?
Wiersz tchnie wyciszeniem, zadumą i pokojem, czuje się ogromną nadzieję w nowym "być"
ograniczonym do widoku z okna sypialni;
piękny wiersz Aniu :)

Trzymaj się!
Serdecznie pozdrawiam i ściskam :)))
Krysia
Dziękuję Krysiu za...!
Pozdrawiam cieplo!
p.s.
Wczraj posiedzialam dłużej przy komputerze....dziś odchorowuję!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuje Magdo za odniesienie się miłe do treści wiersza!
A z psychologi wiem że pół roku musimy stworzyć ciepły klimat w domu,jakoś ten paskudny okres przetrwamy!
Cieplutko!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


DZIĘKUJE jUDYTKO ZA TAKIE WŁAŚNIE POSTRZEGANIE...!
Uściski!
Ania

oświeciłaś mnie Anulku- że wiem, a tak właśnie (...)
J. wzajemnie (:
Dziękowałam by bez końca, ale ostatnio w glowie czarna dziura!
Całuski!
Ania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • "Czas żołędzi nad Utratą " Czas żołędzi pluskających, dojrzałych – tego nie znałem. Ze starych i pięknych dębów spadają i pluskają, więc się zatrzymałem. Rzek rzadka to ozdoba; tajemniczy dźwięk ich plusku mnie zawołał. Jak kamieniem ciskanym spadają na wodę, tworząc lustrzane koła. Lekko falami płynące w dorzeczu dębów szumiących, podkreślają ich urodę. Widzę las kaczych kuprów, w wodzie na wpół zanurzonych, w dnie rzeczki buszujących. Bezwstydnie nad wodą, zadkami wystawione, nas, przechodzących, ironicznie traktują. Dęby masywne, dęby piękne, książęcym dworem pachnące. Dzieci – żołędzie Utraty – z miłości gniazd wypadające, ruszają podbijać te światy. Płyną z nurtem matki rzeki niby żaglowce odkrycia, po nowych pokoleń aprobatę. I tak w podróży bez końca  niesione prądem I cieniem, szukają żyznej przystani. By kiedyś, w słońca promieniach, stać się znów dębów koroną – rzeki wiernymi strażnikami. Leszek Piotr Laskowski.
    • Nieświadomie, na podstawie innych obserwacji:). Pozdrawiam
    • Sami znamy najlepiej własne cienie, można się tylko nauczyć z nimi żyć. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 
    • @andrew   "Sukienka wisząca na krześle" - sensualny obraz bliskości. Kobieta obok to tęsknota za delikatnością. Dziękuję Andrew. Podoba mi się to, co napisałeś.   @Jacek_Suchowicz   noc w prosektorium nauka anatomii trwa po omacku   @Nata_Kruk   Jeśli chodzi o grafikę - w Nano Banana jest fajne to, że ona tylko rysuje, a ty tworzysz. Mówisz programowi, co widzisz, a co chciałbyś zmienić. Małe okręty to krwinki, atomy, z nich jesteśmy stworzeni - tak myślę, ale każdy ma swój obraz, czym są te łajby. Uczę się w bólach. Chyba to rzucę :)   @FaLcorN   Nie ma ambicji na dalekie podróże. Wystarczy mi zagubiona stacyjka w środku lasu. Dziękuję.   @Łukasz Jurczyk   Małe układy stwarzają świat, który nie dąży do wielkości. Wystarczy dotyk, czułe słowo, by życie nabrało wartości.   @Berenika97   "Kocham cię, kochanie moje" - tyle wystarczy, ale dla własnej rozrywki postanowiłem, powiedzieć więcej. "Metafizyka dzieje się pod skórą" - doskonałe. Wiem, że mamy inne zdanie na ten temat... Niebo jest metaforą przestrzeni ukrytej w nas, odnajdujemy w niej Boga.    *   Dziękuję za wspaniałe komentarze. Pozdrawiam serdecznie :)    
    • Tyle we mnie uczuć mokrych — padają, burzą się, odpływają. Deszcze łez nie samotnych mokną na ścianie twarzy. A ja pragnę tej wody, co płynie w duszy, gorącej jak gejzer, parującej szczęściem. Niech smutek utopi się w kałuży, duszo moja, bądź oceanem szczęścia. Płyń tam, gdzie nie ma złych fal, gdzie wicher staje się lekką bryzą, w statku nadziei ku portowi miłości, gdzie z wiarą wieczną krzyczę: Kocham życie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...