Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Chociaż życie jest podłe i złe,
ja tak bardzo kocham je.
Chociaż dziś na świecie nie dzieje się dobrze,
ja wierzę, że jeszcze będzie pogodnie.
Wierzę w to, że miłość powróci
i od początku żyć ludzi nauczy.
Jestem też pełna nadziei,
że mój los na lepsze się zmieni.

Opublikowano

Ten wiersz doskonale odzwierciedla to co ja w tym momencie czuję. Tylko ja już straciłem wiarę i nadzieję, że będzie lepiej. No cóż... A w miłość nie wierzę. Wiersz nie jest może za bardzo ambitny, ale na piasek nie zasługuje. Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Oj nie bylbym tego taki pewny ;)
Bedac najmniej zlosliwy jak potrafie nie nazwalbym tego wierszem.
To jest rymowanka, choc co prawda z rymami niedokladnymi, w wyjatkowo kiepskim stylu...

Infantylne zwroty,kolokwializmy,banaly,inwersje aby wymusic rym i
brak jakichkolwiek metafor.
Nawet nie jest to smieszne :(
A to wszystko o charyzmatach... najpiekniejszych ideach,ehh

Podsumowujac: gratuluje odwagi za umieszczenie tego tekstu tutaj :)
Strasznie przepraszam za tak fatalna opinie i wszelkie zlosliwe uwagi, naprawde nie mialem zamiaru urazic autorki, tylko ocenic sam utwor.
Wierze, ze bedzie lepiej

Pozdrawiam serdecznie
Coolt
[sub]Tekst był edytowany przez Coolt dnia 26-08-2004 13:16.[/sub]
Opublikowano

Hmmm chyba każdy zaczynał od pisania podobnych rymowanek. Urocze jest w nich to, zę są szczere, pozbawione maiery jaką prezentują niektórzy z obecnych tu poetów. Głęboko wierzę, że już niedługo dane mi będzie przeczytać wiersz o wiele dojrzalszy. Życzę wytrwałości.
Pozdrawiam
G.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...