Ty i dorosłość na oknie

[Adam Wiśniowieski]

Zanim gwiazdy znikły z nieba
Ty gdzieś patrzysz i rozmyślasz
Że dzieciństwa, dziś już nie masz
Że dorosłość w drzwi twe puka
Ty uparcie nie chcesz wpuszczać
Lecz już sama weszła- nudna
I usiadła tuż przy oknie
Aby zrzucić grad tych wspomnień
Jest uparta nie chce wyjść
A Twój rozum krzyczy, byś
Otworzyła album zdjęć
I wróciła do tych miejsc
Gdzie, kolorów cała gama
I uśmiechów skrzynia cała
Gdzie, zmartwienia są Ci obce
A miłości wielkiej moce
Ta dorosłość dalej siedzi
i uśmiecha się łagodnie
6570- mówi prawie szeptem
Bosko spokojnie
Ty się patrzysz nie rozumiejąc
Ona tylko macha mówiąc
Tyle dni już byłaś z tamtą
Dziecinadą jakże piękną
Teraz będziesz tylko ze mną
Wielką, długą i namiętną
Ty wzdychając mówisz: Dobra
W końcu musisz też być mądra
I tak patrzysz dalej w górę
Słońce weszło, wzięło chmurę
Rozjaśniło się w pokoju
Ktoś Cię nagle głośno woła,
Budząc nie dając spokoju
Słyszysz w dole:
MAGDALENO masz już SZKOŁE…!!!

[Tomasz_Biela]

Dokonam 'niewielkich' zmian w całości

mianowicie pozostając wierny tytułowi
pozostawiłbym to

Słyszysz w dole:
MAGDALENO masz już SZKOŁE…!!!

poza tym dobrze się zastanów po co tekst powyżej...
a jeśli już jest to dlaczego tak wykonany...hm
jak suknia z cukrem zamiast cekinów
i złośliwy nie chcę tutaj być - tylko uświadamiający coś
jak wyglądałaby ta suknia gdyby wpadła pod deszcz
albo deszcz na nią - jak kto woli

uszanowanie/ t/