To nie jest mój dom

[Dama Kameliowa]

to nie jest mój dom
w domu nocą gasło życie
tam
w sąsiednim pokoju
było gwarno

słyszałam kpiący
głupi śmiech
to nieudolnie udawane szczęście

Słyszałam roztrzęsiony
Donośny głos
Tę nieudolnie udawaną, spokojną rozmowę

obco
Zupełnie obco
Siedziałam do późna
Nad zimnymi ciałami robiąc ich sekcję
By móc ich poznać

to nie jest mój dom!
tutaj jest cisza
Tylko struny fortepianu jęczą z cicha
okrywam się kołdrą

to nie jest mój dom


Spod łóżka wyglądają chciwie zakopane wspomnienia
Okryte kurzem tajemnice, kłócą się, że mają pierszeństwo
Ja widzę tylko strach, strach życia przed śmiercią


miał ludzkie oczy
i pelerynę ciemniejszą od nocy
skrzypiał przy każdym moim ruchu


tutaj go nie ma
to nie jest mój dom
W domu było życie
Tutaj go nie ma

To nie jest mój dom...

[Bezimienny z Nikąd]

Damo Przyjaciółko to jakby sen, lecz strasznie dziwny.
Życzę Ci byś mogła znów się uśmiechać w swoim domu.