Refleksja

[Duks]

Dostatek, przepych,
komfort, salony.
To moje cele.
Raj wymarzony!
Pracuję w nocy,
niedziele, święta…
O niczym innym,
już nie pamiętam.

Lecz, cóż to widzę?
Me siły opadły?
Spoglądam w lustro.
Twarz mam zmarszczoną.
Włosy już siwe.
Nic nie dokonam?
Nagle, w mej duszy,
rozterka wzbiera.

Patrzę i krzyczę!
Jestem wzburzony.
Boże! Mój Boże!
Gdzie moja młodość?
Gdzie czas mój miniony?
Odpowiedz proszę!
Będę zbawiony?

A Bóg mi odrzekł,
spokojnym głosem.
Twój czas, zatracony.
Gdybyś miłości poświęcił
żywot miniony.
Wierz mi, już dawno
byłbyś zbawiony.

[Ryszard Kisiel]

Witaj Duks, Świetna refleksja, pochwała MIŁOŚCI, To wszystko prawda.
"My codziennie gdzieś pędzimy i tyramy,
A na własną miłość czasu już nie mamy"

Cas z tym skończyć! Brawo Bracie Duks.

[Gość]

W tej podróży życiem zwanej
Niestety często zapominamy
Że, gdy dojdziemy już do celu
To zabierzemy mój przyjacielu

Tylko to, co z sobą przynieśliśmy
Ciało marne i ułomne
Troszkę myśli, może wspomnień
I to będzie bagaż cały

Wszystko inne tak ulotne...

Tym skromnym rymem wyrażam swój podziw nad trafnością Twoich spostrzeżeń.
Pozdrawiam :-)

[Duks]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Ryszardzie.
Bardzo się cieszę, że wiersz Ci się spodobał.
Dzięki za dobre słowo.
Pozdrawiam Cię serdecznie.

[Duks]

Dziękuję Jolu, za Twoją opinię.
Cieszę się, że podoba Ci się moja "twórczość".
Pozdrawiam Cię serdecznie.

Ps.
Nie przesadzaj z tą skromnością :-)