lena2_

jesienne wieczory podchodzą za blisko do oczu zaglądają w zakamarki duszy wywołując po imieniu lęki a później rzucają na pastwę nocy

@Radosław Dzięki Radosławie:)

Ta fraza bardzo mi się podoba , mistrzostwo liryki:):)

@joanna53 @valeria @Waldemar_Talar_Talar Dziękuje serdecznie:) @opal bardzo mnie cieszy Twoje uznanie:) @beta_b dziękuje pięknie:)

Jest w tym wierszu coś bardzo delikatnego, co ujmuje,:)ta piąstka , nasuwa mi skojarzenie z dzieckiem, równie pięknym i delikatnym jak magnolia:)pozdrawiam:)

Czy można się życiem nasycić i dni nie obarczać już żalem. Mieć pewność, że tyle wystarczy, więc skarżyć się mniej, albo wcale. Jak spokój odnaleźć i zgodę, na to, co w zasięgu jest ręki. Gdy w dali, choć kształtu żadnego, coś jednak przyzywa, i nęci.

@Radosław @joanna53 Dziękuje:) @duszka @iwonaroma Dzięki za podpowiedź , zmieniam:):)

nie mówisz nic nie pytam cichutko kołyszę twój smutek w zanadrzu serca

@Waldemar_Talar_Talar @Nata_Kruk Bardzo dziękuje za komentarze:)

świetnie oddany nastrój, wiersz płynie...pozdrawiam:)

Lubię listopad za dojrzałość, z jaką odmierza kroki swoje. Za ciepłe myśli przy kominku, gdy zegar mruczy ze spokojem. Winię listopad za pochmurność i za poranki siwo-mgliste. Za konar nagle owdowiały, co łzami żegna wszystkie liście.

@Pan Ropuch @opal Dziękuję pięknie:)

@Gosława Dziękuje:)

kiedyś wstanę silniejsza o łzy których nie ujrzał świat bogatsza o ciszę w którą wsiąkły słowa i twardsza o każdy nienapisany wiersz

@Sekret @[email protected] @Natuskaa @iwonaroma Dziękuje Kochani za Wasze komentarze:):)

Nie wierzcie poecie na słowo, on z wiatrem czasami rozmawia i myśli wciąż dzieli na czworo, by w każdej niepokój zostawiać. I ciągle przegląda pytania, by wybrać te najmniej wygodne, co będą umiały w sumieniach, rozpalić refleksji pochodnie.

@Moondog91 @[email protected] @joanna53 @opal @Waldemar_Talar_Talar Dziękuje serdecznie za komentarze i serducha:)

lubię październik za pokorę zrudziałych liści pod stopami kiedy z szelestem lgną do ziemi wirując jeszcze kolorami lubię październik za nostalgię w spojrzeniu słońca szczerozłotym gdy z mgieł porannych się rozbiera darując światu czuły dotyk

@Franek K @Jacek_Suchowicz Dziękuje serdecznie za dopisane zwrotki:):)pozdrawiam:)

@duszka @Dag Dziękuje serdecznie za przemyślenia i serducha:)

Poruszający wiersz...

najbardziej boli ostateczność w środku rozgrywek w pół sezonu gdy nagle trzeba wstać od stołu a w dali słychać jęki dzwonów nagle gotowym być na wynik choć wszystkie karty nie rozdane jeszcze by można rzucić asem lecz czarna dama woła amen

@Dag Ojej bardzo dziękuję, to dla mnie zaszczyt przeczytać takie słowa:)

@[email protected] @joanna53 @Kot Dziękuje serdecznie za dobre slowo i serducha:)

Wciąż zderzamy się z nowymi wyborami, gdy decyzje trzeba podjąć już od zaraz. Jak postąpić, by sumienia nie obciążać winą , która będzie później myśli karać. Gdy potykam się o kłody wątpliwości, wtedy trzymam się różańca jak poręczy. Z tą ufnością, z jaką biegnie małe dziecko, aby dotknąć oddalone ramię tęczy.