Nata_Kruk

Ludzika, lubię to słowo. Troszkę patosu się wkradło, ale ciekawie operujesz słowem. Gubi się rytm w kilku miejscach, nie pamiętam kiedy ostatnio mówiłem . . . . sam pomyśl... :) (...) gdy wyrwam z siebie rozterki podróży . . chyba literówka, wyrywam (...) źle im życzyłem, się wlokąc pod górę . . . ."się" można śmiało za czasownik wstawić i uwielbiałem spać na krawędzi . . . . . . . . . może, stąpać po krawędzi.? (...) a temu co upadł to zabrałem buty ... bez 'to', zabierałem.. załóżmy, że było to więcej niż raz... ;) Tyle słowa ode mnie, pozdrawiam. Znowu "wyleciałam", chyba za długo myślę.

Bardzo ładnie, nieskomplikowanie i delikatnie o miłości, z miłym akcentem o stajence. Jeśli można, za.. gdzie jej się szuka.. proponuję, gdzie jej dzisiaj szukać. Witaj na forum, Zauważyłam, że zostawiasz też innym użytkownikom słowo od siebie. To miły gest z Twojej strony. Pozdrawiam.

"Scheda" napisana z rozmachem, Oxyvio. Wkomponowałaś w treść wiele pięknych obrazów. Całość robi wrażenie. Można, a w zasadzie trzeba wczytać się w poszczególne "wiązanki słów", żeby sięgnąć nieco głębiej i pozbyć się, jak napisała Deonix, minimalnych "uskoków". Skopiowałam na boku, żeby nie przesuwać wszystkiego. Chodzi mi dwa wersy... pierwszy czwartej Niech ta mgła niebieska /smutku z/ moich wierszy . . . bez "ta", i wtedy - mgiełka - oraz - smutek moich wierszy i ostatni szóstej na wskroś Was przeniknie – tak zostanę z Wami . . . proponuję uogólnić, przeniknie każdego tak niewiele trzeba/ niewiele mi trzeba/tak mało mi trzeba....... mniej więcej. To tylko sugestie, wiersz należy do Ciebie. ps. zasiedziałam się, że drugi raz mnie wywaliło, ale na szczęście odtworzyło całość.... uf. Pozdrawiam.

Jestem na tak. Hej.

Waldku, piszesz tak jak potrafisz. Staram się zaglądać do Twoich prób, ale nie zawsze zostawię słówko pod.... Ten wyżej, "wygrzebany" z archiwum i swoją prostotą zagadał do mnie... bo to urocza chwila, móc poczuć bicie "ich" nowego serca. Króciutka forma, a ja jeszcze bym przycięła.... odkrywając się.. nie mów nic nawet.. cichutko lecz.. reszta powie to, co powinna. Pozdrawiam.

Wszystko co przed... co dzieliło, "dodawało i odejmowało", sprawiło, że na dzisiaj Autorka/peelka.. "jak wariatka".. :) namnożyła sporo ważnych okruszków/działań, co w efekcie dało przyjemny w czytaniu "wynik". A jednak życie... i o to chodzi, jest dobrze. Pozdrawiam.

Oxyvio... przyroda nie umiera, to ludzie zatracają się czasem w pędzie życia, że "zapominają" o niej, stąd pomysł lekkiego wymieszania elementów. Chciałam mieć księżyc i ćmy, dlatego peelka retuszuje drobiazgi o zmierzchu... powiedzmy, że o tej porze dnia miała dobre światło.. ;) Fajnie, że zechciałaś się wpisać. Karenka... sympatyczny pseudonim... :) i sympatyczne słowa zostawiasz mi w okienku. Drogie Panie, dziękuję za odwiedziny i pochlebne słowa. Ślę pozdrowienie.

"Ułożyć się w spokój", naprawdę fajny tytuł. Jeżeli chodzi o treść, Justyno, podzielę zdanie poprzedników, tekst faktycznie jakby na kolanie/na chybcika pisany. Zdecydowanie za dużo bezokoliczników, co bardzo psuje odbiór. Ładne.. chwil nasączonych smutkiem.. Marzeń nie wolno gubić... ;) ale czytam, że peelka odnalazła je.. teraz.. co może dobrze wróżyć. Serdecznie pozdrawiam.

Andrzeju, niezmiernie mi miło, że spodobały Ci się podszepty, ale zamień jeszcze okno, na - okna oraz dopisz "m", w który... :) Wiem, to pośpiech, chyba... ;)

bajago .. Wiktorze .. Andrzeju W. .. Marcinie K. Dziękuję bardzo za "przycienioną" obecność... :)

Bardzo fajny wiersz, podoba mi się. Andrzeju, skopiowałam i pozwolę sobie na małe sugestie, może coś weźmiesz... Hej. kim jest - cieślą w sandałach dzielącym chleb i ryby w gorących piaskach Judei dla tłumu biednych Żydów co pokazuje drogę trudną, może prawdziwą by szli ją aż do końca . . . . . . . nią poznając prawdę inną czy małym chłopcem w świątyni co półki handlarzy wywraca kupczących w domu Boga bo tak ich wiara pozwala . . . . . . . . . . bez "tak" i, bo wiara ich pozwala a zatroskana matka małego synka szuka i płacze przerażona gdy księżyc w okno puka . . . . . . proponuję.. gdy noc do okna puka.. przecież księżyc nie może przerażać... ;) a może starym ślepcem co bardzo słabo widzi świat /który/ się morduje . . . . . . . . . .w którym gdzie /człowiek/ człowieka krzywdzi . . . a gdyby.. i człek człowieka krzywdzi a może tak po prostu jest On tylko miłością a my z tą wolną wolą . . . . . . . .my nędzni z wolną wolą/a my z kulawą wolą nie chcemy jej ugościć

Od słów... "I ludzka przekora dochodzi do głosu".. jest ciekawie, pokrewne mi tematy. To co przed, hmm... nie za bardzo. Pozdrawiam.

Za dużo.. szukania.. za dużo.. twoje/twoich ramionach.. i na dodatek taki tytuł. Tekst do dopracowania, uporządkowania i raczej sporych cięć. Może warsztat by pomógł.? Pozdrawiam.

Jedyna moja wątpliwość, czy rzeczywiście miało być.. wychodzenia.? Przycięłam sobie "y", może niesłusznie. Dobry tytuł w odniesieniu do ciekawej treści. Pozdrawiam.

Każdy z nas kiedyś odejdzie i przypuszczam, że w wielu ludziach tkwi strach przed tą chwilą. Ja także, czaaasem, myślę o własnej śmierci, ale o wiele gorsze są myśli o utracie najbliższych mi osób. Wpasowałaś się dobrze z tytułem. Może nieco inaczej ustawiłabym niektóre wersy, ale sens całości jest bardzo wyraźny. Hej "bebe".

Bardzo dobry tytuł, że moja, bez jakichkolwiek 'wskazań'. Zaczytałam się, bo warto było. Pozdrawiam.

Jak dla mnie, 'obroty' dobrze rozpisane. Ciekawe porównania. II- ga i III- cia, naj... może dlatego, że zahaczyłeś o kosmos. Pozdrawiam.

Tytuł zwabił. Fajna krótka forma, a takiego zachorowania można chyba każdemu życzyć.... ;) ps. Myślałam o cukrze i...doczytałam. Pozdrawiam.

"Dałeś nam jedną chwilę".. dobrze określone, nasze życie jest 'chwilą'... ceńmy ten czas. Ogólnie, pozytywnie odbieram. Pozdrawiam.

... to wyżej, to naj... tak, pomiędzy innymi wersami. Ogólnie, na tak. Pozdrawiam.

Nie przeszkadza mi ilość... betonu... w treści, wszak tytuł brzmi, "Tylko beton". Wprawdzie w ostatnich latach bardziej dba się o teren przyległy budynkom tworząc pasy zieleni, nie zmienia to faktu, że nadal są typowe blokowiska, a w nich, "betonowi ludzie". Nietuzinkowo ujęty temat i ciągle na czasie, niestety. Wers.. "Ludzie całkiem mali z betonu w mamutach".. trochę na nie.. A gdyby.. ludzie całkiem mali betonu mamuty.. To propozycja, wiersz Twój. Pozdrawiam.

Jacku, u nas, na rodzimym gruncie tyle dywagacji, że włosy same po tym wypadają... Dziękuję za upodobanie nastroju. Pozdrawiam, Nata.

Zgoda na... "jakie to szczęście być ufnym".. to może dać poczucie schronienia/wsparcia od drugiego człowieka, a to z kolei może być pewną "wędrówką" od człowieka do człowieka, by to schronienie odnaleźć/poczuć. Fragment, być ufnym ..w tylko takie drżenie rąk.. mam skojarzenia z chorobą powodującą to drżenie i nie potrafię połączyć ..odległości.. jako bruzdy osuwającej się na kolana. Ładne ..by (..) nastała twoja pora dotyku. Pozdrawiam.

Miałam okazję zwiedzić muzeum w Sanoku, gdzie można obejrzeć obrazy Beksińskiego. Są fantastyczne. Tego tutaj nie kojarzę, serio... ale dobrze, że zaistniał z treścią tego wiersza. Krótko, 'zimno' i po prostu dobrze. Zapytam, czy do wiersza dołączyłeś obraz, czy może obraz był przyczynkiem do napisania treści.? Pozdrawiam.

... Marcinie, zgubiłeś 'ogonek' nad "n", zaproponuję też, za słowo "nikła"... wątła, chyba lepsze. A wiersz podoba mi się, bo to o relacji tato - syn, między innymi. Pozdrawiam.