Alicja_Wysocka

@iwonaromaOj, znalazłaś mnie tutaj. Sprzedają, to, co posortowane i tak zarabiają, a nam bez końca dodatkowo podnoszą ceny. Dlaczego nie mogą dostawić kolejnego kosza na niepotrzebne lumpki? Chyba prościej niż otwierać jakieś punkty, zatrudniać ludzi, a nas przymuszać do zanoszenia gdzieś tam jeszcze. @ToyerO, Ty też mnie tutaj znalazłeś, miło :) To może jednak nam powinni płacić za sortowanie? Końca ustaw nie widać, jedna głupsza od drugiej.

@Migrena Czytam i trochę się śmieję, a trochę czuję, jakbyś pisał o całym naszym plemieniu, tych, którzy biegną za słowem choć ono czasem zmyka im jak niegrzeczny kot. Jest w tym wierszu kpina, ale i czułość. Takie Twoje trafianie prosto w nerw i w serce.

@ManekLudzie też tak mają :)

@infeliaAle chciał grać, jak my pisać.

@Ewelina I nie ma trzeciej drogi, a nawet pomiędzy iść się nie da?

@Migrena Ten wiersz odsłania Twoją miękką stronę - tę, którą zwykle chowasz pod ironią i siłą. Czytam w nim zagubienie nie jako słabość, ale jako ten migotliwy ślad człowieczeństwa, którego nie da się udawać. Pięknie pokazujesz, że nawet heros ma w środku dziecko z kluczem do domu, które nie pamięta drogi.

@ToyerPięknie wracasz do nas deszczem, Toyer… Twoje wiersze zawsze są jak pogoda - zmieniają nas. Może kiedyś zechcesz odwiedzić też czyjeś chmury?

@Wakss Widzę tu rozmowę, która zamiast łączyć - kaleczy. Taką, przy której milczenie staje się łaską, bo każde słowo boli bardziej niż brak słów.

@Whisper of loves rain To jest hymn. A hymny nie bolą, nie wchodzą pod skórę. Puenta wybrzmiała we mnie jak ciche westchnienie, tam słowo naprawdę zaczęło drżeć. Dziękuję za tę ostatnią nutę, która nie gaśnie po przeczytaniu.

@Migrena Skąd Ci się to bierze, Jacku? Jakby piszesz w jednym kolorze, a w tylu odcieniach :)

Ale skoro niczego nie było, to jak nic - mogło się śmiać?

@Wiesław J.K.Nawet ładne te ślady w kolorowych bucikach i myśli w piaskownicy, widzę jak oglądasz się za nimi do tyłu, trochę tęskne jak mi się zdaje.

@Nata_Kruk, dziękuję :)

@Wędrowiec.1984Przetrwają i zostaną z innymi.

@Wędrowiec.1984 Chyba wszyscy tak mamy, dziękuję i pozdrawiam :)

@iwonaromaNo nic innego, prócz uśmiechu, a głuptasku mnie rozczuliło :)

@Berenika97 Namalowałaś ciszę, w której widać myśl i zapach - delikatne, prawdziwe, wymykające się ramie :)

@huzarc Ten wiersz ma w sobie coś z modlitwy i spowiedzi jednocześnie. Nie wiem, czy autor uważa się za poetę, ale tak właśnie pisze ktoś, kto nim jest – z krwi, z ziemi, z pamięci.

@Whisper of loves rain"Bo widzisz, najgorszą samotnością nie jest ta, która otacza człowieka, ale ta pustka w nim samym, kiedy z kraju nie wyniósł ani cieplejszego spojrzenia, ani serdecznego słówka, ani nawet iskry nadziei" - Bolesław Prus

@Migrena Nie wiem, czy bardziej się przestraszyć, czy raczej po cichu przyznać, że to wszystko już się dzieje. Żyjemy w epoce zgody na własny nadzór dla wygody, dla kilku kliknięć mniej. Nie ma w tym już nawet buntu, tylko sen pod okiem kamer. Wiersz jak zimny dotyk szkła, nie da się go zapomnieć.

@Dekaos DondiNo i trafiło do mnie, do pomylonej adresatki, nie wiadomo z jakich dokładnie przyczyn. :)))

@bogumiłjoachim A świstak zawija te sreberka

Oj nie, boję się nawet gęsi :)