Alicja_Wysocka

@LessLove Chyba żyje tak: Dziękuję :) @Waldemar_Talar_Talar , @wiedźma dziękuję :) @APM :)

@[email protected] Grzegorzu, ten do którego mrugają - wie o tym:) Dziękuję :)

@Migrena To jest tekst z bardzo wysoką temperaturą emocji i celowo przerysowanym, niemal groteskowym obrazem relacji. To nie jest opowieść o teściowej” w sensie realistycznym - zbudowałeś Potwór z języka, żeby pokazać przeciążenie, lęk, kontrolę, duszenie w relacji rodzinnej. Bardzo mocna groteska i językowa intensywność - aż trudno złapać oddech między obrazami :)

@Marek.zak1 Oczywiście :) Był sobie figlarz nad figlarzami złapał raz pewne forum i wpisał się do góry nogami :) @Migrena U mężczyzn rośnie doświadczenie. Czasem cierpliwość. A jeśli mają szczęście – także dystans do siebie i liczba historii zaczynających się od ‘kiedyś to było…’.” :)

@MigrenaJacku, zagadałbyś mnie na amen. A mnie tylko uszy rosną od tego. (a może i oczy robią się większe?) Czytałam niedawno wiersz czy fraszkę Marka, że uszy rosną człowiekowi całe życie. Możliwe, że tak jest, byle nie były takie jak u zająca, dobrego dnia :)

@Berenika97 To nie przeprowadzka rzeczy, tylko powolne pakowanie siebie w cień. Bo tu naprawdę dzieje się coś cichszego i głębszego - nie wystawa, tylko zamykanie drzwi od środka. Tu nawet przedmioty pamiętają więcej niż ten, kto je zostawia :)

@lena2_ mądre :)

@Leszek Piotr Laskowski Prosty w formie, ale mocny w treści. Przypomina, że ci więksi i silniejsi powinni pamiętać o mniejszych - czasem wystarczy zostawić im choćby kruszynek świata, żeby mogli dalej żyć :)

@Berenika97 Dziękuję Bereniko, kiedyś Ciebie zjem :)* @APM , @Konrad Koper , dziękuję :)

@Andrzej_Wojnowski Dziękuję Andrzeju za ładny literacki komentarz :) Są takie wiersze, od których świecą się oczy, albo do których. Pozdrawiam :)

@Leona Ten tekst aż się prosi o drugie dno. Na pierwszej warstwie wygląda jak opowieść o dziewczynie - obsesyjnej fascynacji, pożądaniu, może nawet czymś mrocznym. Ale jeśli lekko przesuniesz perspektywę… zaczyna się układać w coś znacznie bardziej niepokojącego. Weszła po cichu, nikt jej nie widział” - jak substancja, która działa niezauważalnie „Jest niczym latarnia… nie czujesz już samotności” - daje ulgę, światło, poczucie sensu „Zaczynasz jej pragnąć… to robi się chore” - klasyczny mechanizm uzależnienia „W domu i w pracy… myślisz monotonnie” - przejmuje myśli, staje się obsesją „Smakołyk… nie może mieć każdy” - coś zakazanego, ekskluzywnego „Budzi bestię… wgryźć się w martwą skórę” - tu już wchodzimy w język głodu, przymusu, utraty kontroli „Szykujesz ostrze… naostrzyłeś sprzęty” - może sugerować przygotowanie do „zażycia”, rytuał, napięcie przed To wszystko bardzo pasuje do metafory narkotyku - szczególnie takiego, który daje najpierw ukojenie, a potem przejmuje stery. To może być wiersz o uzależnieniu przebranym za historię o dziewczynie. I to całkiem przekonująco ukrytym pod tym woalem.

ostrożnie między wersami niech znaczą co miały znaczyć bosiutko żeby nie zdeptać łaskoczą sensów cykady skrzydełka szeptu unoszą muskają stopy przeźrocza wiesz że od twoich wierszy lakierki noszę na oczach

@Konrad Koper Dla mnie to bardziej dosłowne niż zabawne - nie znajduję tu ani poezji, ani humoru, raczej lekką niezręczność. Pozdrawiam.

@LessLove Też tak myślę, dziękuję :)

@Stukacz Odwzajemniam :)

@Andrzej_Wojnowski Ach, jaki to list - jak rozmowa na brzegu nocy, gdzie słowa udają morze, a morze udaje słowa. Nie szkoda być zwyczajną, gdy ktoś tak pięknie umie z tej „niezwykłości” zrobić światło zapalone w pubie. Czytam i uśmiech mi siada na krawędzi myśli - bo bajer tu tańczy lekko, jak Sopot w deszczu i soli. Pozdrawiam, Andrzeju niech Pani z wiersza wie, że i milczenie bywa odpowiedzią.

@wiedźma, dziękuję :)

@Migrena W Twoim wierszu Jacku, słowa się nie układają, one się wysypują. Masz w sobie ogromny strumień słów -i kiedy trafiasz w te najprostsze zdania, dzieje się coś naprawdę mocnego. Tam ten wiersz oddycha najmocniej. Zostawiam serdeczności :)

@Leszczym Cały Ty :) A ja się zastanawiam, czy tu w ogóle trzeba coś wiedzieć - bo wygląda na to, że całe piękno siedzi właśnie w tym niewiedzeniu :)

@Nata_Kruk Wzajemnie Nato, dziękuję :)

@jjzielezinski lecz gdy jeden już mam już we łbie bo z imieniem go dostałam jeszcze drugi w moim domu to bym całkiem oszalała Zdrówka!

@Rafael Marius, dziękuję :)

@viola arvensis Po le co? A było o polu, o tym, żeby szczerze - więc ja - szczerze Serdeczności :)

@Sekrett Jak się fajnie jedzenie z pisaniem zmieszało! Istna sałatka literacka :) Ludzie, pilnujcie mnie, jak głupoty piszę.

@viola arvensis No to poleciałaś Violu, ale za to jak wysoko, jak szeroko, jak śpiewnie i mądrze. Czy ja to już mówiłam czy tylko myślałam? Violu, nie ładnie tak dobrze pisać :) Ściskam :) @Nata_KrukNato, mnie też się rozłazi. Już myślałam, że coś, że to moja wina. @Mateusz naprawi. Pewnie śrubka jakaś wypadła :P