Alicja_Wysocka

Masz guza od liścia?

@klaks Też mi się spodobało Twoje opowiadanie. Nadaje się na dobranockową bajeczkę, dziękuję za nią :)

@viola arvensisViola, uspokoiła się, możliwe, że ze strachu :p @KOBIETA, @infelia, dziękuję :)

@huzarc, dziękuję :)

@Marek.zak1Tak właśnie, nie chcą. W myślach siedzą, a jak chcesz przeprowadzić na portal, albo na papier, to zawsze coś się stłucze. Serdeczności, Marku :)

@Kwiatuszek Kwiatek dla Kwiatka :) A wiesz, dwóch gości rozmawia, na temat tego, co powiedzieć kobiecie, dając jej kwiatka. - Jak to co? Zwyczajnie, - Kwiatek dla kwiatka. Ale akurat przydarzyło się pudełko czekoladek więc... - Pudło dla pudła, powiedział.

@Laura AlszerDziękuję Lauro - dla Ciebie też kwiatek

@MigrenaKwiaty nie są dla facetów, no chyba, że bardzo chorych, ale do szpitali od dawna nie można przynosić, bo kto ma tym kwiatkom zmieniać wodę, a później wyrzucać. A może być kogucik? Ma ładne kolorowe piórka - no chyba, że Ci się nie podoba, to poszukam czegoś innego.

@violettaViolka, zawsze pisałam rymem, to teraz mi się czasem odwidzi i mocuję się z piórem - z różnym skutkiem, pozdrawiam :)

@MigrenaNo i wreszcie wiem, my się litujemy nad ZUS-em :)

@violettaNa poezję też nie, Violu.

@MigrenaNo właśnie - takie sekwoje np. - tysiące lat żyją, a żółwie - setki. A my?

@andrew Też lubię się czasem "zawieszać" Wtedy czas staje w miejscu :)

stroiła strofka miny i fochy kiedyś przed marnym poetą za to że brzegi ma częstochowskie no i przesłanie nie to nie marudź tyle bo rozmontuję a wtedy ci będzie gorzej nie znajdziesz rymu ani średniówki rozłożę ciebie na prozę

@Dekaos Dondi Dobra, dobra, bo ja wciąż nie rozumiem wielu rzeczy, no to sobie mrugam :)

@MigrenaTwój wiersz dotyka granicy, której człowiek od zawsze próbuje dosięgnąć - tego, czym jest odejście i co z nas zostaje, kiedy ciało milknie. Czytam Twoje słowa i widzę, jak różnie ludzie próbują to rozumieć. I czasem trudno te perspektywy pogodzić, bo każdy nosi w sobie inną mapę, często nabytą nie z Ksiąg, lecz z obiegowych pojęć, tradycji, wyobrażeń. Nie chcę więc oceniać, tylko powiedzieć, że Twój obraz ten moment przejścia, ten zanikający blask pięknie pokazuje, jak bardzo próbujemy nazwać to po ludzku.

@Berenika97 Twój wiersz dotyka cierpienia tak samo, jak czyni to Księga Hioba - od środka, przez mrok, przez pytanie „dlaczego?”, które brzmi w człowieku bardziej niż odpowiedzi. Ale warto pamiętać, że w samej historii Hioba to nie Bóg był sprawcą jego nieszczęść. To Szatan twierdził, że człowiek kocha Boga tylko wtedy, gdy wszystko mu sprzyja. Bóg jedynie dopuścił próbę - bo wierzył w serce Hioba bardziej, niż Szatan wierzył w ludzką słabość. Hiob nie wiedział, co dzieje się „za kulisami”. Nie znał przyczyny swojego bólu. A mimo to nie złorzeczył. Powiedział tylko: „Bóg dał - Bóg wziął.” Słowa, które rodzą się z pokory, a nie z oskarżenia. Dziś ludzie często widzą świat odwrotnie: gdy im się poszczęści mówią o "diabelskie szczęście miałem" gdy ich spotka nieszczęście mówią „kara Boska”. Szczęście przypisują złu, a ból - Bogu. A przecież Księga Hioba jasno odsłania, jak niewłaściwa jest taka logika. I właśnie dlatego Twój wiersz tak dobrze koresponduje z tamtą opowieścią: wchodzi w tę samą przestrzeń pytań, w której człowiek próbuje uchwycić sens, którego nie widać - a jednak, mimo ciemności, nie wypuszcza z dłoni światła. Ojej, ale się rozgadałam, sorry.

@Dekaos Dondi Ale jak znowu napiszesz jakieś Straszydło?

Dasz radę, jak zawsze :)

@Dekaos Dondi No dobrze, że nie przeczytałam tego przed snem :)

@StukaczTo tylko mała podpowiedź :)

@Omagamoga Bez pytania kogolwiek, napisałałabym ó, a Ty rób, co uważasz.

@tie-break Duszko, no kto Cię tam nie chce nosić na rękach? Przecież to tańsze niż kupowanie butów. Zostawiam uśmiech :) Ale wiesz, dobre chęci, to już połowa. To też sporo.

@Omagamoga Mam to: Przegląd od AI Poprawna forma to skłócić z "ó". Słowo to pochodzi od czasownika "kłócić", w którym "ó" jest pisownią niewymienną, którą należy zapamiętać. Skłócić: doprowadzić do kłótni. Skłucić: jest niepoprawną formą.

@Wakss, dziękuję :)