Alicja_Wysocka

@Waldemar_Talar_Talar, dziękuję :)

@Berenika97 Ramki się zrobiły i zawiesiły same. Można je przewiesić w bardziej widoczne miejsce, ale nie dają się wymazać. Im bardziej chcemy, tym wyraźniej widać.

@Radosław Krótko i celnie. Niektórzy inaczej nie potrafią. Ze słów można budować domy i mosty i nawet tkać. Emotikony to jak rysowanie uczuć, ale wszystkiego i tak nie narysujesz.

@tie-breakTakiego wiersza można pozazdrościć autorce i adresatowi. I może, nieładnie zazdrościć, a nawet na pewno nieładnie, to i tak będę zazdrościła, a co mi tam!

@RadosławDziękuję, że tak uważasz :) @tie-breakAle ładna filiżanka. Notesiki się przydadzą, pomysły mi przychodzą przez zaśnięciem i jak sobie myślę, że zapamiętam, jurto zapiszę - niczego nie pamiętam. To chyba znaczy, że już spałam. Potrafią mnie obudzić i muszę je zapisać, żeby było śmieszniej, zapisuję bez światła - co to są za gryzmoły, na ukos, do góry nogami, jedne na drugich :) Dziękuję już uszy nie bolą.

@tie-breakAłaaa :) @Berenika97Bereniczko, ja Ciebie zjem kiedyś :)

@tie-break Oj wyszedł, ja wiem lepiej. Ale dziękuję, bo wiesz, sama sobie to ja mogę powiedzieć wszystko, ale jak już ktoś mówi... że beznadzieja, to ja mu wierzę bardziej niż sobie, dzięki :)

@Marek.zak1Akurat napadało :)

Tęsknota ma dotkliwy kolor atramentu.

@lena2_Chwilowe zapomnienie przynosi im alkohol, a po czasie, bardzo trudno to odwrócić. Ale to jednak cały czas ludzie...

@Marek.zak1, @hollow man dziękuję panowie :) @tie-break, serdeczności :) @Jacek_Suchowicz O! Jest i Jacek, gdzieżeś Ty bywał? Wszędzie dobrze, a jednak w domu najlepiej. Dziękuję, dziękuję

wciąż nie może jeden z drugim trafić na swój haczyk przyjęzyczyć jak należy żeby sens dosmaczyć prawie każdy kłuje w ślepia albo uszy rani a ja muszę nie ustąpię nie odpuszczę za nic tak bym chciała żeby wyszedł bez dyskusji cymes znowu badziew bo pożarłam się jak zwykle z rymem

@Waldemar_Talar_Talar Tak mi się widzi, że piszesz o podejmowaniu decyzji, różnie z nimi bywa.

@huzarcCzekamy do północy i wywołujemy duchy. Punkt dwunasta, nabijamy na szpilkę - bo duch jest w narodzie

@truesirexa wyobrażasz sobie życie bez nich?

@Mr stainerEee tam, serio?

@tie-break Dziękuję za dopowiedzenia, Twoja baśń ma bardzo głębokie przesłanie, a dzięki Twojemu komentarzowi, dosięgam jeszcze głębiej. Poczytałabym jeszcze, może dalszy ciąg, a może coś zupełnie innego, nowego. Będę czekała :) a to

@Lena dziękuję :) @Christine, Eh, może dlatego, że jem magnez, dziękuję pięknie :)

To opowieść o cierpliwości, która nie żąda natychmiastowych cudów. O pracy serca, która nie zawsze przynosi kwiaty od razu, ale kiedy już zakwitną, są prawdziwe. Bardzo poruszyła mnie ta cisza ogrodu i moment, w którym słowo okazuje się jedynym możliwym gestem. Historia o odzyskiwaniu radości bez zawłaszczania. O ogrodzie, który zakwita dopiero wtedy, gdy ktoś umie przy nim po prostu być. Masz pióro, które umie czekać, nie przyspiesza tam, gdzie trzeba pozwolić czytelnikowi iść własnym krokiem. To pióro pracowite jak ten ogród: najpierw cisza, potem wysiłek, potem dopiero cud - nie na pokaz, tylko do przeżycia. Niezapominajki zostają ze mną długo po lekturze, odkładam tę baśń jak książkę, i zamykam ją uśmiechem.

@Konrad Koper Ale co jest jak walka z wiatrakami?

@Rafael Marius, dziękuję :)

@violetta Napisz o niej w wierszu, będzie miała miłą pamiątkę.

@ClavisaMoże aspirynka by pomogła?

@CharismafilosNo nie wiem, a mają tam jednoosobowe cele?

@Charismafilos Czyli 'czapa' To nic nie mówiłam.