Alicja_Wysocka

@LeszczymMichale, kiedyś popełniłam coś takiego Na ławeczce pośród starych zmurszałych drzew co bledną już w zapomnieniach w głębokim cieniu ławeczka na niej siadają wspomnienia ludzie nie mogą ich widzieć to jedno mniejsze jest jego a drugie smutniejsze to jej tak siedząc czekają czegoś czasem przechodzi nadzieja aż z żalu musi zakwilić nad tym że śliczne wspomnienia bez siebie tu zostawili

@Leszczym Wiesz, Michale, myślę, że wciąż jest za mało ławek na świecie :) @Łukasz Wiesław Jasiński, @Wochen, dziękuję, panowie :)

@michal_stefan I wszystko jasne. Na złość babci, odmrożę sobie uszy.

To jest tylko do rymu, ale rzeczywiście Twój wiersz w tym momencie rozsypuje się. Komu uśmiecha się zagłada przez tygodnie?

Sumienie można zlekceważyć. Jeśli nie zważa się na to mówi, przestaje się odzywać.

@Gra-Budzi-ka Zakochany wiatr, staje się motylem i wtedy uśmiechem, trzeba mu złożyć życzenia. Pozdrawiam :)

I to jest taki obrazek, który stawia mnie po stronie "złodzieja" Jak w piosence On tak ładnie kradnie dla mnie świat

@MigrenaNie lubię się kłócić, Jacku :)

@Berenika97Panna Przedwiośnianka. Na miniaturce i tak wszystko widać, oprawiam ją w zachwyt i zawieszam na oku. Serdeczności :)

@MigrenaDziękuję jacku, za pochylenie się na moim maleństwem, urodziło się w nocy, jeszcze nie chodzi, ale leży spokojnie przy moim sercu. Dobrego dnia :)

Nie pisz dla mnie świata tak ogromnego, Kochany Wiesz, że się gubię w mysiej dziurze Ze mną się nie pogubisz :) Wystarczy mi mały ogród słów, ławka pod czereśnią Resztę dopisze wiatr. A jeśli kiedyś naprawdę odważę się napisać Twoje imię - to tylko dlatego, że już dawno mieszkało w moim wierszu.

@Berenika97 To jest erotyk, ale bardzo wyrafinowany, ostrożny w swojej sile – nie ma tu gwałtowności ani „bezpośredniego działania” ciała wprost, wszystko dzieje się w subtelnej strefie obecności, przenikania, dotyku niewidzialnego. To intymność psychiczna i emocjonalna, która staje się cielesna dopiero w wyobraźni – rodzaj erotyzmu „od środka”, jak pisze sama autorka: dotyka nie dłońmi, tylko wnętrzem. Właśnie w tej gęstości kryje się piękno i moc wiersza. :)

@Migrena Ten wiersz jest jak podglądanie czegoś, co dzieje się tylko w migawce nocy – między wagonami, między ludźmi, między oddechami. Świetnie uchwycone napięcie ciała i przestrzeni, gdzie granice przestają istnieć, a każdy dotyk i spojrzenie stają się językiem samej nocy. Jest w tym dzikość, bezczelność i coś pierwotnego, co wciąga również czytelnika. :)

@vioara stelelor Twój wiersz dotyka mnie jak cichy wiatr w porannych liściach – delikatnie, a jednak zostawia ślad w sercu. W nim jest prawda, bliskość i ta niezwykła siła, która sprawia, że każde słowo drży swoim znaczeniem. Czytając, czuję w sobie pieśń, której nie potrafię ułożyć w słowa, a jednak brzmi naprawdę. Dziękuję Ci, że mogę w niej być obecna, że Twoje słowa tak mocno poruszają i mnie, i innych, którzy je czytają.

@MIROSŁAW C. Na słodko , pasuje mi :)

@Nata_KrukZapatrzyłam się Nato, na ten obrazek, uroczy :)

@Christine Odwaga w słowach, różni się bardzo od tej w życiu, ale trzeba używać różnych kolorów atramentu - dziękuję i pozdrawiam serdecznie :)

@vioara stelelor W Twoim wierszu jest smutek, prawda i cała moc tych słów, które nie dają się cofnąć. Czuję w nich puls emocji - radość, ból, tęsknotę - i w tym wszystkim bije serce autora: młode, czułe, pełne życia i możliwości, nawet jeśli czas pokazał, że świat trochę skomplikował te chwile. Dziękuję, że mogę czytać Twoją poezję, która wciąga i zostaje w myślach, która pozwala na chwilę spotkać kogoś tak prawdziwego i wrażliwego. Dzięki niej świat staje się trochę głębszy, a słowa żyją własnym oddechem, który mogę podziwiać.

@Nata_Kruk Ona, znaczy ta dróżka, jest tam stale, do dzisiaj :) Dobranoc - gwiazdki na noc @Andrzej P. Zajączkowski, @Rafael Marius dziękuję :)

@[email protected]ękuję Grzegorzu, a czy ja wiem co robię, jak mi się rzuca wierszem na szyję? Pozdrawiam :)

@vioara stelelorAutorko wiersza, zjadłam wiersz, zjem talerzyk i Ciebie :)

@vioara stelelor Zjadłam ten wiersz do ostatniego okruszka. Był tak dobry, że najchętniej poprosiłabym jeszcze jeden talerzyk… a później zjem autora :)

@wierszyki :)) Aż nie wiem co powiedzieć.

@finch Jakby przyszedł ktoś dobry, zrobił co trzeba i tylko wiersz zapamiętał jego obecność, tak po ludzku.

@vioara stelelorJa się kiedyś tak zagapię w to Twoje pióro, że zapomnę spać i jeść, a może i oddychać. Cudności. Zostawiam wdzięczne podziękowania