Alicja_Wysocka

A może zbudujemy dom, z cegieł, którymi będą słowa. fundamenty już przybrały właściwe kształty, pewne, spokojne, jak myśli, które przestały się bać. Niech będą w nim duże okna - z widokiem na jasną przyszłość, na drzewa z metafor, które szumią sensami. W środku - wnętrza z przestrzenią na przenośnie meblowe, na alegorie dywanowe, na ciszę, w której będzie można złożyć dłonie jak w modlitwie. I kominek, w którym ogień będzie się grzał od naszego ciepła, od zgody, co nie gaśnie, choć czasem przygasa. A kota dobierzemy w kolorze nastroju - bo dom bez kota to tylko ściany. A ze słowem, które mruczy - już świat. 13.11.2025.

@Berenika97 Bardzo poruszający wiersz o miłości widzianej przez lustro - pięknej, napiętej, ale kruchej. O relacji, w której kocha się odbicie bardziej niż obecność, a dotyk grozi zniknięciem. Subtelny, niepokojący i długo zostający pod skórą. Wiersz o miłości wyidealizowanej. – doskonała, bo nigdy niespełniona, – napięta, bo nieprzeżyta naprawdę, – nietykalna, bo kontakt ją zniszczy. Bardzo ciekawy wiersz.

@Christine Christine, Ty też czarujesz, dziękuję :)

@Berenika97 Jak żona rybaka z bajki o Złotej Rybce, aż w końcu została z niczym, bo chciała za wiele.

Dziękuję :)

@Whisper of loves rain Haczyk jest bardzo zmyślny, na mnie zadziałał :)

@tie-break Nie traktuję dosłownie, zarówno tę, jak i poprzednią instrukcję czytam z przymrużeniem oka :)

@Whisper of loves rain Instrukcje są potrzebne tym, którzy zapominają, że po drugiej stronie zawsze jest żywy człowiek, nie mechanizm. A ten wiersz działa tylko wtedy, gdy czyta się go sercem, nie punkt po punkcie. Najważniejsze zazwyczaj jest drobnym druczkiem. Teraz jeszcze tylko pytanie, ilu mężczyzn czyta do końca i nie gubi się przy punkcie „nie przyspieszaj”. :)

@hollow man, dziękuję ;)

@FaLcorN Czy to już spokój, czy tylko zmęczenie falą uczuć? Brzmi jak ktoś, kto nie chce zatrzymywać czasu, ale zastanawiam się, czy dałeś sobie i jej wystarczająco dużo przestrzeni, zanim pozwoliłeś rzece płynąć dalej. Tu nie ma winnych, są niedopasowane zegary.

Tylko, że z honorem to nie ma nic wspólnego, a zamarznięcie jest tu chwilową zmianą temperatury. @tie-break Teraz cieplej :) @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję Waldemarze, mogłaby bardziej :)

@infelia To niechaj będzie na zaś :)

@Lemert Dobrze, że tutaj zajrzałam :)

Oczywiście :)

@infelia To i ja wznoszę toast za Wasze Papierowe Gody :)

@MityleneJak wiersz pisany na niebie.

@MIROSŁAW C.Ładne obrazki zostawiasz we mnie. Jeszcze nie wiem jak słowem uwodzi się obłoki. Ładne, bardzo. Obłokiem nie jestem, ale prawie Ci się udało :) I jak w domku na drzewie przybijasz pierwszy wiersz.

@infelia kłaniam się :) @tie-break Porozbierałaś peelkę do ości, jak lekarz psycholog. Tymczasem zimna noc się zapowiada. Kołderkę poproszę :)

@Berenika97 Nie, z niczym się nie rozminęłaś

@Berenika97Bereniko, słyszałam jak ludzie odratowani podczas zamarzania, mówili, że takie piękne mieli wizje, bardzo przyjemne sny. Takie skojarzenia przeniosłam tutaj. Jest czasem też tak, że jednej ze stron jest wystarczająco gorąco, a drugiej bardzo zimno. Dziękuję :) @Jacek_Suchowicz Jacku, dziękuję za piosenkę - nie znałam :)

@violetta No chyba :)

@violettaOj Violka, jesteś jednak trochę szalona :)

@Maciek.JEee, tam... tak Ci się tylko wydaje, za niedługi czas, zobaczymy Twój kolejny wiersz :)

Na honorze? Naprawdę?