Sylwester_Lasota

Myślę, że główna i zasadnicza różnica polega na świadomym wykorzystywaniu technik i technologii w celu fałszowania obrazu rzeczywistości i wydaje mi się, że to jest podstawowa różnica pomiędzy wiekami ubiegłymi, a czasem, w którym przychodzi nam żyć. Ale to tylko taka moja opinia, mogę się mylić ;) Również pozdrawiam

Dziękuję i wzajemnie.

Już czytając tytuł pomyślałem, że być może żyjemy w najbardziej zakłamanej epoce w historii Świata... Bardzo dobry wiersz. Pozdrawiam

O co ostatnio coraz trudniej... Pozdrawiam

Tak, mój tata całe życie tę sentencję powtarzał. Również pozdrawiam :) Jeśli to pytanie do mnie, to chyba nie odpowiem, bo przecież co ja, biedna mrówka, mogę wiedzieć? Również serdecznie :) Super song :)))). Dzieki :))) Również pozdrawiam Cieszę się, że coś dla Ciebie znalazło się w tym tekście. No i tym razem oczywiście pełna zgoda :) Również pozdrawiam :) Ach... no właśnie... Pozdrawiam Dzięki za wizytę, czytanie i komentarz. Pozdrawiam

Czasami nawet błądzenie w lesie bywa pouczające, ale najważniejsze w tym wszystkim, żeby w końcu jednak wrócić do domu, wydaje mi się :) Dzięki za czytanie i komentarz. Pozdrawiam Mi tam nie brakuje :))). Ukrywają się wśród "wielu" Również pozdrawiam :) Prawda. Szczególnie, gdy zabłądzi się w lesie ;) Również pozdrawiam Cieszę się, że trafił do Ciebie ten prosty tekst. Również serdecznie pozdrawiam Bardzo ciekawa interpretacja. W stronach, z których pochodzę, powiedzenie 'wyprowadzić kogoś w las', znaczyło mniej więcej tyle samo, co 'wyprowadzić kogoś w pole. Czyli niestety nic najlepszego, bo po prostu 'oszukać'. Pozdrawiam również z uśmiechem :) Ten komentarz nawet mnie uśmiechnął. Podoba mi się takie pragmatyczne podejście :). Problem w tym, że, w obecnych czasach, prawdopodobnie dawno się już w obu tych instrumentach skończyły baterie.... no i jeszcze czekamy na przebiegunowanie, które też lada chwila może nastąpić. Pozdrawiam i również Dobrego :)

i znów jesteśmy w lesie wokół jedynie drzewa wiadomości dobrego i złego nikt nie przyniesie chociaż proroków zbyt wielu również ostatniego jabłka podstępnie zostało zjedzone a sprawca pozostaje nieznany ciągle szukając wyjścia przemierzamy wydeptane ścieżki i tunel w gęstwinie który może jednak doprowadzić nas nie do nieba

Dokładnie :) Dzięki i wzajemnie.

Bo ciało się starzeje, a duch wiecznie młody. Tak przynajmniej twierdziła moja babcia, kiedy już miała dziewięćdziesiąt kilka lat. Przekonuję się o tym coraz bardziej, a jeśli dożyję, to chyba przekonam się do końca. Pozdrawiam

Widzę, że nie odpuszczasz :)))))))))))))))), to nawet miłe :))))))))))))) Problem w tym, że problem jest ze szczurami, a nie z ich nadmierną płodnością, którą ten wyraz ewentualnie mógłby zastąpić. Niemniej wielkie dzięki za poświęcany mi czas, i wszystkie sugestie, które zawsze warto przemyleć i można o nich podyskutować. Również pozdrawiam

zalęgły / się w slamsach // zbyt płodne / te szczury 3/3//3/3 Trochę naciągane, ale tak jak w całym wierszu, a w Twojej propozycji: zalęgły / się w slamsach // wygłodniałe / szczury 3/3//4/2 Inaczej niż w całej reszcie. Myślę, że nie po to ją naciągałem do granic niemożliwości, żeby akurat w tym miejscu zrobić wyłom. Poza tym już zmieniłem te na złe, które może nie są do końca satysfakcjonujące, ale, w moim odczuciu ciągle lepsze od wygłodniałych, ponieważ nawet te w slamsach, z regóły, wielkiego głodu nie cierpią. Problem leży gdzie indziej. W nadmiarze raczej niż niedostatku, myślę. Pozdrawiam :)

Dzięki za czytanie Waldku. Również serdecznie pozdrawiam.

Dzięki Jacku. Cieszę się że do mnie zajrzałeś, po, chyba, dłuższej niebytności na forum. Pozdrawiam

Czasami słowa są zbędne. Pozdrawiam

jesteś mrówką w mrowisku no może kilka poziomów wyżej ale niewiele przecież to zmienia ciągle równie daleko do minus i plus nieskończoności wyuczonymi algorytmami w szkole życia próbujesz mierzyć wszechświat gdybym wiedział więcej byłbym bardziej może zaślepiony w swojej tępocie a tak łowiąc twój zapach podążam za tobą wydeptaną mrówczą ścieżką nigdy nie lekceważ nieprzyjaciół swoich często czekają na twoje potknięcie a nasza wspólna droga jest tylko jedna i zawsze prowadzi do końca

O! To jest bardzo bio. Dotyk to jeden z najstarszych zmysłów. Niektórzy twierdzą że smak, ale ja myślę, że bio jest w dobrym smaku i zaczyna się właśnie od dotyku. Pozdrawiam :)

Tekst nawet niezły, aczkolwiek "i" zdecydowanie za dużo. Pozdrawiam serdecznie :)

Całkiem nieźle o samotności i tęsknocie za drugą osobą. Pozdrawiam

Wyjątkowo nie przepadam za serialem, ale czasy rzeczywiście niemal nierzeczywiście są dziwne. Dobra na nie satyra. Pozdrawiam :)

Chmury BYWAJĄ ciekawe :) Pozdrawiam

No właśnie, był taki film, ale o Polakach nic tam nie było, więc to chyba początek pomysłu na kontynuację :D Pozdrawiam :)

Nie za dużo, nie za mało, dokłanie w sam raz. Temat może nie odkrywczy, ale bardzo sprawnie poprowadzony, płynnie się czyta, bez potknięć, więc pochłonąłem go z przyjemnością. Pozdrawiam

Coraz bardziej się przekonuję, że warto do Ciebie zaglądać :) Pozdrawiam serdecznie :)

Hmm, może, ale to nie rozwiązuje mi ich problemu, niestety. Zamiennik "te szczury" musiałby być trzysylabowy itd., itp. Pozdrawiam :)

Tym razem rzeczywiście trochę napracowałem się nad tym tekstem (jak widzę Ty również :)))) i jak widać ciągle wiele brakuje mu do doskonałości. Przeanalizowałem wszystkie Twoje uwagi. Myślałem nawet, że coś sobie z nich pozwolę skubnąć, ale albo zmieniają mi treść, albo nie pasują do formy, więc, na razie zostanie jednak taki niedoskonały, czego jestem świadomy. Niemniej bardzo Ci dziękuję za poświęcony czas i podzielenie się tymi wszystkimi przemyśleniami. Jeszcze do nich wrócę, może coś się z tego wykluje ;) Pozdrawiam z całą możliwa serdecznością :) W sumie... Dlaczego nie? Mówisz i masz :)