Jacek_Suchowicz

masz rację dom to podstawa Pozdrawiam Jacek

Nareszcie wczoraj byłem w domu, niewielki wykończony skromnie, ale mój własny i nikomu już się nie uda włazić do mnie. Sam sobie będę gości spraszał, tych, których za przyjaciół uznam. Mogą być nawet od Kajfasza, Bóg zawsze łączy - nie poróżnia. Wejściowe drzwi wymienić muszę, sam wnętrze według gustu stroić. Lecz sąsiad się ze złości puszy: „od dawna mieszkasz pośród swoich, kup meble – takie, jak my mamy, posprzątaj - zgodnie z wytycznymi” i zaraz grozi mi karami za to że jestem trochę inny. Aż mi się włos na plecach jeży gdy wspomnę „mego” brata rządy a mimo wszystko ciągle wierzę, że dzisiaj dom swój - sam urządzę. Warszawa 02.08.2017

wędrówka po krakowskim rynku - został obrazek Pozdrawiam Jacek

ten zapis czyni tekst czytelniejszym. Można by snuć dywagacje:które wargi autor pieścił? Niech to niedomówienie pozostanie istotą tekstu. Pozdrawiam

być dobrym Grafomanem to sztuka nie lada być takim przez duże G przez małe odpada i składać strofy lekko z drobnym animuszem by dały łut uśmiechu lub odrobinę wzruszeń aby z forum niejeden myślał tak przy stole „to napisał Grafoman o jej ja pierd…” i naszły go wątpliwości mnóstwo tak bez liku że aż z taki z rozpaczy zaraz zrobi siku Pozdrawiam:)

dzięki Waldemarze pozdrawiam

ktoś na podwójnej wyprzedza mnie tak mu się spieszy że drogę tnie i na mym czole podwójna tkwi czy mi się uda przed sobą iść pozdrawiam Jacek

on samotny wilk bawił się goręcej a ona naiwna chciała czegoś więcej :) Pozdrawiam

myśli słowa czyny w tej chwili istotne a w życiu sytuacje kreujesz samotnie pozdrawiam Jacek

w upał mimy "spływają po tem" :) Pozdrawiam Jacek

Mim o wszystko dzięki za wizytę Pozdrawiam Jacek

Dzięki Alu - zapamiętany obrazek z Krakowa o tym tłumie można dużo więcej - jak zwykle wątpliwości Pozdrawiam serdecznie Jacek:))

zjawił się znikąd gdzieś przy pasażu strumień spieszących przepływał obok na niskim podium zamarzł od razu tkwiąc w brudnym złocie z brązu dyskobol niczym oryginał w białym marmurze ramiona prężne zamknięte w łuku mięśnie rzeźbione by gapiów urzec skręcone ciało - gotów do rzutu monumentalna figura w brązie tych w owczym pędzie przytłacza nieco przed każdą chwilą chcą jeszcze zdążyć dzwonieniem monet syci się echo kropla wypełzła spod złotych włosów zsunęła rysą - niech to cholera pierzchł w jednej chwili stoicki spokój po rzeźbie znikąd już śladu nie ma nagle zburzono kruchą stabilność czy suma monet cokolwiek spełni a ludziom zawsze jest bardzo pilno choć skrzętnie schowa ich wnętrze ziemi

co jest w W oj czasem groza ni poezja ani proza W jak warsztat mi się zdaje i choć czasem tekścior z jajem do poezji jeszcze deczko nazwę skromnie – wierszoklectwo jeszcze skromniej drodzy państwo uprawiamy grafomaństwo już w nerwacji słyszę prostak sam tym grafo… możesz zostać cham gbur łajdak z niego wylazł dosyć mamy takich tyrad hola hola spoko spoko uspokoić proszę oko rozum serce oraz nerki i w wysiłku wręcz niewielkim ciut pomyśleć o tych tekstach które tutaj się umieszcza o tych rymach niby z głowy branych z samej Częstochowy nietrafionych metaforach co są zdolne sens zaorać który nawet co tu wnikać coraz częściej gdzieś umyka najważniejsze mieć mniemanie więc panowie oraz panie wnet przyjmijmy co wy na to gdzie nas nie ma tam jest grafo… ale u nas portal wartki i poeci wielkiej miarki

przepraszam, ja sytuacje kreuję i nie spodziewałem się, wynurzeń osobistych już usunąłem pozdrawiam

przychodzą niechciane nocą dniom skrycie zawłaszczą radość sprawią że myśli się pocą a w duszy muzyka fado pozdrawiam

"przybite strzałą do pnia mózgowego" - to brzmi groźnie odkłamuj mnie kłamco nocą odkłamuj mnie w każdy dzień a świat wywrócę z ochotą by szczęście wydobyć zeń :))

jak dobre kazanie na przednówku pozdrawiam

Miło, że się podoba - tu nie idzie o lubienie :)) pozdrawiam Jacek ps. aby zmóc trzeba rozłożyć na raty

Dzięki Waldemarze Pozdrawiam ps. zapamiętaj - Ala zawsze pisze lepiej

kokietka niewinna malutka co gonić słowami nie umie wersami rozgrzewa jak wódka strofami omami przecudnie bo niby horyzont ją nęci sfruwają pomysły jak mewy przypadkiem skleciła tu wierszyk słów parę z wewnętrznej potrzeby serdecznie dziękuję :)))

Waldemarze jakoś tak bym to widział dziś otarłem się o śmierć potrzymała mnie za dłoń nie chwyciła za mą pierś bo krzyknąłem głośno won zbiegła szybko w siną dal nie rozumiem tego sam wraz z nią prysnął smutek żal za to wierszyk został nam kiedyś musi po mnie przyjść lecz dziś pora jest nie ta więc niech płyną w szczęściu dni kieliszeczek aż do dna :)))

w ślicznościach zawarłaś słowa aż odpowiedzieć nie sposób płatkami zakryłaś powab figielek patrzy spod oczu wersy unoszą jak ręce by usta spotkać się mogły już zmysły pragnęły więcej lecz rozum jak zwykle chłodny myślami błądzi za szybą pozwala unieść się bryzie do weny wciąż woła przybądź i ma nadzieje że przyjdzie sentencje powiąże w snopki zestawi z nich stogi wiersze olśnieniem strofując ostrym wskazując na to co pierwsze pobrzmiewa w uszach toccata Haendla Mesjasz nas mija organów magia przygniata by wzlecieć „Ave Maryja”

pięknie - odpowiem wierszem w oddzielnym poście:))

a może: dzisiaj dzisiaj odkryłam radość grzebiąc przypadkiem drobiazgach smutkom już stało się za dość bo uśmiech idąc znalazłam dzisiaj rozsunął zasłony pokój szarości pogrzebał trosk z podwiniętym ogonem już więcej mi nie potrzeba bo dzisiaj wyszłam na przeciw by chwile innym rozświetlić rozlałam wokół kobiecość i mnie z tym zyje się lepiej dzisiaj :))