-
Postów
9 152 -
Dołączył
-
Ostatnia wizyta
-
Wygrane w rankingu
18
Treść opublikowana przez Oxyvia
-
*** (dziś z tą...)
Oxyvia odpowiedział(a) na Jolanta_S. utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
Jolu, nie próbuję być złośliwa, szczególnie, że dostałam właśnie od Ciebie dość sympatyczny komentarz pod moim wierszem. Ale jestem po prostu szczera: niestety Twój wiersz nie podoba mi się, bo wg mnie nie jest wierszem, jest po prostu zwymyślaniem partnera i wyrażeniem własnej bezradności. Widać w tym tekście, że ustawicznie krzywdzona i zdradzana kobieta nie jest w stanie lub nie chce rzucić powracającego kolejny raz partnera marnotrawnego, który znów ją zdradził. Prosi go na koniec tyrady, żeby spróbował od jutra zmienić piekło, które stworzył, w niebo. Bardzo optymistyczny akcent (choć nie można oczekiwać, że ktokolwiek zmieni się na nasze życzenie, nawet gdyby sam tego chciał). Optymistyczny dlatego, że kobieta z utworu jest w stanie wszystko bodaj wybaczyć swojemu ukochanemu. Jednak nie jest to wiersz. Jest to tyrada "wyrwana" z dialogu, ze scenki obyczajowej (jakich zresztą mnóstwo w książkach, filmach i poradnikach psychologicznych). :) Pozdrawiam i nie gniewaj się za szczerość. -
Co to za słowo tanio sprzedane
Oxyvia odpowiedział(a) na Waldemar_Talar_Talar utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
Niestety nie każdy chce być kochany, niektórzy wyraźnie się tego boją (odpowiedzialności, "uwiązania", rozczarowania itd.) i niszczą wszelkie cieplejsze gesty w swoim kierunku. Niemało jest takich ludzi. A niektórzy niby chcą być kochani, a mimo to ciągle coś psują i depczą (chyba z powodu tych samych lęków), wprowadzają coraz to nowe konflikty, ciągle mają o coś pretensję, ciągle jakieś fochy, złości, kwasy - wrogość zamiast łagodności, dobroci, tolerancji, zrozumienia i po prostu rozmów o wszystkim. Zwyczajnie nie umieją postępować inaczej. Więc gdyby tak ufać tylko czynom i ani trochę słowom, to o wszystkich ludziach konfliktowych trzeba by myśleć, że nie chcą kochać i być kochanymi. A to nie zawsze prawda. Trzeba dawać wiarę i czynom, i słowom osoby, którą się kocha. Bo słowa to też czyny. A czynami też można kłamać - tak samo jak słowami. Ale bez zaufania nie da się budować miłości i rodziny. -
Dziękuję, @Jolanta_S., że mimo wszystko miło się czytało. A jaki klimat by Ci odpowiadał? I jaki właściwie jest klimat mojego wiersza w Twoim odczuciu? Zło oczywiście jest, ale jest też i piękno, i radość życia, i miłość do świata i natury. Dlaczego mielibyśmy pisać wyłącznie o złych stronach istnienia?
-
A ja się cieszę, że dobrze go zinterpretowałam. :) Pozdrawiam.
-
Tak, teraz jest super i bez zrzutu. Bardzo mi się podoba. :)
-
Znaczy się, Joanna Iwanicka (muzyka) i Aldona Homziuk (wokal) z naszej grupy literacko-muzycznej Terra Poetica. Dziękuję, Kocie Szarobury. :)
-
Bardzo dziękuję, Marcinie! Ja też wolę poezję rymowaną - ma w sobie znacznie więcej melodii, muzyki, a to dla mnie niezmiernie ważne, to mnie wzrusza nie mniej niż same słowa.
-
Dziękuję za rymowany dopisek, Jacku. Bardzo mi miło. :) Na szczęście od kilku lat mam kogoś, z kim chodzimy za rączkę i pod rączkę na długie włóczęgi. Dzielimy się myślami i wszystkim innym. :) Pozdrawiam!
-
"Opluty za podobieństwo" - do kogo/czego? Podoba mi się wiersz.
-
Dobry wiersz, jasna i wyrazista metafora w poincie. Robi wrażenie.
-
W moim odbiorze autostopowicze z wiersza to ludzie poszukujący nowych dróg, nowych celów, tacy, którzy nie chcą iść przez życie udeptanymi ścieżkami i powtarzać bezmyślnie tego, co inni wprowadzili w zwyczaj. Odcinają się od ukutych oglądów i tradycji, dlatego budzą lęk i wrogość tych, którzy nie chcą niczego zmieniać, bo to niesie ze sobą ryzyko - ów "margines błędu". Podoba mi się ten wiersz. Ale rzeczywiście w wersie zacytowanym przez Deonix jest ewidentny błąd gramatyczny.
-
Co to za słowo tanio sprzedane
Oxyvia odpowiedział(a) na Waldemar_Talar_Talar utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
Nie da się tu chyba podstawić innego słowa. :) Ale dobrze, że nie zostało wypowiedziane w wierszu, tylko ukryte - tak jest bardziej poetycko i czytając trzeba się domyślać, a to umacnia wrażenie i nastrój. -
Wszystko umie my zapominamy
Oxyvia odpowiedział(a) na Waldemar_Talar_Talar utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
Zgadzam się z przesłaniem Twojego wiersza, Waldemarze: w przyrodzie każda żywa istota wykonuje gesty powitalne na widok pobratymca (niekoniecznie znajomego, a nawet niekoniecznie tego samego gatunku), tylko ludzie zapominają ostatnio, że kłanianie się jest rzeczą naturalną i wyzbywają się naturalnych, miłych odruchów. -
Bardzo fajny wiersz, zgrabnie napisany, zwięźle i trafnie, i poetycko - nic dodać, nic ująć.
-
Ładny wiersz. Co prawda nie zgadzam się z tym, że życie przeważnie niesie złe rzeczy. Niesie, ale nie przeważnie. :) Jednak to nie przeszkadza, że wiersz mi się podoba.
-
Fajny wiersz. :) "Lecz" nie zaburza rytmu, jak dla mnie. Natomiast "także" zamieniłabym na "przecież", zdecydowanie. Serdeczności, Deonix.
-
Ach, jak mi miło i przyjemnie! Jak ciepło, chociaż już jesiennie. :)
-
Dziękuję za dodatek wierszowany w klimacie mojego wiersza, Bolku. :)
-
Dziękuję za miły komentarz i pochylenie nad wierszem. Jeśli budzi refleksje, to ogromnie się cieszę. Niestety nie da się uniknąć inwersji, bo wówczas zostałby zaburzony rytm akcentowy. Ale ja nie mam urazu do inwersji, jeśli nie jest ich za dużo w tekście i jeśli nie są za bardzo sztuczne. Nawet lubię inwersje, szczególnie w wierszach rymowanych. Serdeczności. :)
-
Gdyby jeszcze był ten kominek! Ale tu niestety małe mieszkanko w blokowisku. Tym bardziej tęsknię do lata i do natury. Dzięki za życzenia i z kolei życzę barwnego wieczoru.
-
Dokładnie tak, Marlett. Widzę, że się rozumiemy. :)
-
O, jak miło mi to czytać! A powiadają, że już nikt nie lubi rymowanych wierszy. ;) Za latem będę tęsknić aż do przyszłego lata. Uwielbiam tę porę roku wraz z włóczęgami, które są mi potrzebne jak powietrze. Pozdrawiam!
-
Bardzo dziękuję, Annie, miło mi czytać Twój komentarz. :)
-
Zielonozłote lato mnie woła każdą drogą, chciałabym wszystkie drogi w nieznane wziąć ze sobą, chciałabym każdą ścieżką wędrować w każdą stronę, lecz kiedy idę jedną, to inne są stracone. Czerwonozłote szlaki mnie ciągną do zachodu, chciałabym wszystkie słońca w słoiku zabrać miodu, chciałabym każdą tęczę wziąć z kolorowym deszczem, a wezmę tylko tyle, ile do wiersza zmieszczę. Chciałabym wszystkie piękna spakować do plecaka, być wszędzie i nieść wszystko po krańce swego świata, chciałabym każdy zachwyt po wieczny czas pamiętać, a wezmę na czas krótki to tylko, co na zdjęciach.
-
Cisza tak cicha że aż boli
Oxyvia odpowiedział(a) na Waldemar_Talar_Talar utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
O, teraz jest naprawdę dobrze powiedziane. :)
